ترجمه و شرح موضوعى نهج البلاغة پيرامون رستاخيز و وظيفه بندگي ( فارسى ) — الصفحة ١٦٨

وسوسه‌هاى شيطان

الغَيِّ ثُمَّ لا يُقْصِرُونَ « 1 » ؛

و ( شياطين انس و جن ) برادرانشان ( يعنى مردم فاسق هواپرست ) را به راه ضلالت و گمراهى مىكشند و هيچ در گمراه‌كردن بدكاران تقصير نمىكنند .

قُلْ مَنْ كانَ فِي الضَّلالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمنُ مَدًّا . . . « 2 » ؛

اى رسول ما ! به امت بگو كه هركس به راه كفر و ضلالت رفت خداى مهربان به او مهلت و طول عمر و تمكّن مىدهد .

و زيّنت له سىّء اعماله ؛ و كردار زشت او را در نظرش زيبا جلوه دهد .

« حد » آورده : اين گفتار امام عليه السّلام مأخوذ است از آيهء شريفهء أَ فَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً . . . « 3 » ؛

آيا آن‌كس كه كردار زشتش به چشم جلوه‌گر شده تا ( از خرسندى ) ، هربد كرده در نظرش نيكو آمده است .

مؤلف : و نيز از قول خداى تعالى : . . . زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ « 4 » ؛

اعمال زشت آنان در نظرشان زيبا نمود و خدا هرگز كافران را هدايت نخواهد كرد .

وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنا إِلى ضُرٍّ مَسَّهُ كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ « 5 » ؛

و هرگاه آدمى به رنج و زيانى درافتد همان لحظه به هرحالت باشد از نشسته و خفته و ايستاده فورا ما را به دعا مىخواند . آن‌گاه كه رنج و زيانش بر طرف شود باز به حال غفلت و غرور چنان بازمىگردد كه گويى هيچ ما را براى دفع ضرر و رنج خود نخوانده است همين كفران و غفلت است كه اعمال زشت تبه‌كاران را در نظرشان زيبا نموده است .

( 1 ) . همان ، آيهء 202 . ( 2 ) . مريم ( 19 ) آيهء 75 . ( 3 ) . فاطر ( 35 ) آيهء 8 . ( 4 ) . توبه ( 9 ) آيهء 37 . ( 5 ) . يونس ( 10 ) آيهء 12 .