نخستينها ( فارسى ) — الصفحة ٨٢
فصل دوم : تاريخ پيامبر ( ص ) و اهل بيت ( ع )
لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ « 1 » « بگو : چه كسى زيور الهى را كه براى بندگانش بيرون آورده و روزىهاى نيكو را حرام كرده است ؟ » و خداى متعال فرمود خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ « 2 » « در هر سجده‌گاه زينت خويش را برگيريد » . « 3 »
از كتاب آل‌خالويه : پيامبر ( ص ) به على ( ع ) فرمود : عشق تو ايمان است و كينه‌ى تو نفاق . اولين كسى كه وارد بهشت شود دوستدار تو باشد و اولين كسى كه به دوزخ درآيد ، دشمن تو . « 4 »
اولين كسى كه به خونخواهى حسين برخاست ، سليمان بن صرد خزاعى بود كه از صحابه به شمار مىرفت .
نوبختى : چون اميرالمؤمنين ( ع ) به قتل رسيد ، شيعيانش سه دسته شدند : گروهى گفتند كه او كشته نشده و تازمانى كه همه‌ى عرب‌ها را با عصاى خويش به راه راست نياورد و پس از ظلم و ستمى كه بر زمين رفته ، عدل و داد را در آن نپراكند ، نه كشته شود و نه بميرد . در ميان اين امت ، اينان اولين فرقه در اسلام هستند كه پس از پيامبر ( ص ) قائل به توقف شده‌اند ؛ اين فرقه كه پيروان عبدالله بن سبأ هستند ، سبئيّه نام دارند و اولين كسانى باشند كه به غلوّ گراييده‌اند .
نوبختى گويد : چون خبر شهادت على به عبدالله بن سبأ كه در مدائن بود ، رسيد ، به كسى كه خبر را آورده بود گفت : دروغ بافته‌اى ، اگر مغز او را در هفتاد كيسه بياورى و هفتاد شاهد را بر كشته شدن وى حاضر كنى ، ما مىدانيم كه او نمرده است و تا آن‌گاه كه زمين را از آنِ خود كند ، نخواهد مرد . « 5 »
النديم به سند خود از عبدخير از على ( ع ) گويد كه وى در رحلت پيامبر ( ص ) ،
( 1 ) . اعراف 32 ( 2 ) . همان 31 ( 3 ) . الكافى 6 / 441 ( 4 ) . كشف الغمة 1 / 91 ( 5 ) . فرق الشيعه 21 .