نخستينها ( فارسى ) — الصفحة ١٦٥
فصل‌سوم : تاريخ پيامبران خليفگان ، فرمانروايان و حاكمان
نام « اجبهر » و « مجسطى » فراهم آمده و خلاصه‌ى « اجبهر » اركند است و فشرده‌ى « مجسطى » بطلميوس .
گويد : همو بود كه نه عدد هندى 1 تا 9 را وضع كرد كه تمام اعداد از آن زاده مىشود . « 1 »
همو : بنا بر نوشته‌ى انجيل متى ، اولين سخنى كه عيسى در قالب انجيل بيان كرد اين بود كه فرمود :
« خوشا بينوايان كه دل‌هايى دارند خرسند بدآنچه نزد خدا است !
به‌راستى ، كه ملكوت آسمان از آن ايشان است .
خوشا گرسنگان تشنه‌ى فرمانبرى خدا !
خوشا راستگويان در گفتار ، وانهندگان دروغ ، كه نمك زمين هستند و روشناى جهان ! » « 2 »
المعجم : ابراهيم بن عباس صولى نامه‌اى را از جانب متوكل خطاب به حمصيان نوشته بود ، براى خود وى خواند :
اما بعد ؛ امير مؤمنان چون لغزش‌ها را استوارى بخشيده و سستىها را محكم كرده و پراكنده‌ها را گرد هم آورده از حق خدا بر خويش مىداند كه سه چيز را يكى پس از ديگرى ، به كار گيرد :
پيش از همه ، آگاهىبخشى و اطلاع‌رسانى ، زان پس تهديد و ترساندن ، و سرانجام درمان با چيزى كه درد جز آن درمان نشود .
أناة ، فإن لم‌تغن عقب بعدها * وعيداً ، فإن لم‌تغن أغنت عزائمه
« درنگى ؛ و اگر بهره‌اى نداشت ، در پى آن تهديدى ، و اگر باز هم سودى نبخشيد ، فرمان‌هاى قاطع او سود بخشد . »
متوكل از زيبايىهاى آن در شگفت شد و به عبيدالله اشاره كرد و گفت : نمىشنوى ؟ گفت : اى امير مؤمنان ، واقعاً كه ابراهيم فضيلتى است كه خدا آن را
( 1 ) . تاريخ اليعقوبى 84 ( 2 ) . همان 70 .