گنجينه رويا ( ترجمه آيات بينات في حقيقة بعض المنامات ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٠

18 - عبور بر قبر حاتم طائى

ابوالخيبرى به همراه جمعى بر قبر حاتم طايى مىگذشتند در زمانى كه حاتم تازه از دنيا رفته و دفن شده بود و هنوز خبر مرگ او منتشر نشده بود . ابوالخيبرى ناراحت شد و گفت : به خدا قسم به تمام عرب مىگويم كه ما بر حاتم گذشتيم و او از ما پذيرايى نكرد و مىگفت :

جعفر قرب قراكا * لخير الناس ماكا

« اى جعفر پذيراييت را ، آبت را براى بهترين مردم نزديك بياور » .

و اين‌گونه سخنان بسيار مىگفت . تا اين كه شب خوابيدند . ناگهان پاسى از شب گذشته ابوالخيبرى از خواب برخاسته ديد شترش بى جان افتاده است . فرياد بر آورد : شترم ، شترم .

ياران او بيدار شده به او گفتند : تو را چه مىشود ؟

گفت : حاتم را در خواب ديدم كه از قبر بيرون آمد و با حربه‌اى كه در دست داشت بر شترم زد ، و از او شنيدم كه مىگفت :

أبا خيبرى و أنت امرؤ * ظلوم العشيرة شتامها

« ابا خيبرى تو مردى هستى كه به بستگانت ستم روا مىدارى و به آنها ناسزا مىگويى » . - تا آخر -

يارانش به او گفتند : زنده و مرده‌اش از تو پذيرايى كرد ، اينك برخيز از گوشت شترت استفاده كن .

صبحگاهان يكى از دوستانش او را پشت سر خود سوار نموده به راه افتادند .

ناگهان سوارى را ديدند كه شترى به همراه داشت . سوار ، عدى پسر حاتم بود .

عدى گفت : كداميك از شما ابوالخيبرى است ؟

گفتند : اين مرد .

عدى به او گفت : ديشب پدرم را در خواب ديدم كه داستان تو را برايم گفت .