گنجينه رويا ( ترجمه آيات بينات في حقيقة بعض المنامات ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٠
14 - قصيده‌اى كه سبب نجات ابو نواس گرديد
غزلسرايى به زهد و پارسايى واداشت ؟
گفت : اينك به خدا سوگند ! به تو همى گويم ، همانا من آن هنگام كه اين غزل را سرودم :
ألله بينى و بين مولاتى * أهدت لى الصد و الملالات
« خداميان‌من ومعشوقه‌ام حكم‌كندكه‌او دورى واندوه‌هابه‌من هديه‌كرده است » .
همان شب در خواب ديدم گويا كسى پيش من آمد و گفت : جز خدا كسى را نيافتى كه بين خود و عتبه حاكم كنى تا به نفع تو ، به عصيان او حكم نمايد ؟
در اين موقع دهشتزده از خواب بيدار شدم و از سرودن غزل توبه كردم . « 1 »
14 - قصيده‌اى كه سبب نجات ابو نواس گرديد
14 - قصيده‌اى كه سبب نجات ابو نواس گرديد
حياة الحيوان دميرى : محمّد بن نافع مىگويد : ابو نواس « 2 » را پس از مرگش در خواب ديدم ، به او گفتم : اى ابو نواس !
گفت : اين زمان موقع صدا زدن به كنيت نيست .
گفتم : حسن بن هانى !
گفت : بله .
گفتم : خداوند با تو چگونه رفتار كرد ؟
گفت : مرا به خاطر اشعارى كه در بيمارى وفاتم سرودم آمرزيد و آن اشعار در
( 1 ) - تاريخ طبرى : 6 / 256 ( 2 ) - حسن بن هانى ، شاعر معروف كه در بصره به دنيا آمده ، اشعار زيادى در مدح حضرت‌امام رضا عليه السلام دارد و در سال 198 ه . ق . در بغداد بدرود حيات گفته است