فلاح السائل ( سائل رستگار ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٢

كيفيت نماز وتيره

به داروى خود درمان كن . درد من گناهان زشت من است و داروى تو عفو و حلاوت رحمت توست . الهى ، من به تو پناه مىبرم از اينكه از بهر اندرونم در ميان جماعت مردم رسوايم كنى و با خوارى ناشى از اعمالم و پشيمانى از گناهانم تو را ملاقات كنم « 1 » و به تو پناه مىبرم كه بديهايم از خوبيهايم بيشتر باشد و نامهء عملم را به دست چپم دهى كه به واسطهء آن صورتم سياه و حسابم سخت شود و پايم بلغزد و در جايگاه اشرار قرار گيرم و در ميان بدبختان اهل عذاب ، آنجا كه نه دوستى بانفوذ هست و نه رحمتى از تو كه مرا دريابد ؛ پس در ورطهء گمراهان سقوط كنم . الهى ، بر محمّد و آلش درود فرست و مرا از اين همه ، پناه ده . الهى ، به عزّت مسلّطت و به سلطهء عظيمت بر محمّد و آلش درود فرست و در عوض اين دنياى فانى سراى باقى آخرت را عطايم كن و مرا از آسايش و روزى و سلامتش بهره‌مند كن و از آب سردش بنوشان و در سايه‌سارش جاى ده و از حورش به نكاحم درآور و بر تخت‌هايش بنشان ، پسرانش را به خدمتم بگمار . غلامانش را بر گردم بچرخان و از شرابش بنوشان و به جويبارش واردم كن و ميوه‌هايش را در دسترسم قرار ده و جاويدان در كرامتش مقيمم فرما ، چنان‌كه از چيزى نهراسم و به هيچ رنجى گرفتار نشوم و هيچ اندوهى به دلم راه نيابد و به هيچ غمى دل مشغول نباشم ؛ به پاداشش راضى ، از عقابش در امان و در منازلش مستقرّ باشم و آنجا را پناهگاه من و در آن اتاقهاى مرتبه‌مرتبه ، آنجا كه شرافت است و تمام شرافت پيامبر را رفيقم ، مؤمنان را يارانم و نيكوكاران را برادرانم قرار دهى . الهى ، من از تو زنهار مىخواهم ، به سان كسى كه از تو ترسيده و به تو پناه مىآورم ، همانند كسى كه از آتش به سوى تو گريخته ؛ آتشى كه براى كافران مهيا كرده ، براى خطاكاران افروخته ، و براى گمراهان مشتعل كرده‌اى ؛ آتشى شعله‌ور و سوزان با دم و بازدم و اخگرهايى كه در رنگ و بزرگى به شتران سرخ‌مو ماند و

( 1 ) . منظور اين است كه در روز قيامت گناهكار محسوب شود و دچار حسرت و پشيمانى شود و گرنه پشيمانى از گناهان پسنديده است .