فلاح السائل ( سائل رستگار ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٩
سجدهء شكر
سجدهء شكر
سجدهء شكر
هنگامى كه نمازگزار همهء اين دعاها يا مقدارى را كه خدايش توفيق داده بجا آورد ، بايد همان‌طور كه در تعقيبات نماز ظهر گفتيم ، با كمال ذلّت و خوارى در پيشگاه عظمت الهى سجده كند و به دستورى كه جدّم شيخ ابو جعفر طوسى از امام سجّاد عليه السّلام روايت كرده است ، عمل كند . طبق اين روايت ، امام سجّاد عليه السّلام در سجدهء شكر ، نخست صد بار مىگفت : الحمد للّه شكرا . و پس از هرده بار يك بار مىگفت :
شكرا للمجيب . و پس از آن مىگفت :
يا ذا المنّ الدّائم الّذى لا ينقطع ابدا و لا يحصيه غيره يا ذا المعروف الّذى لا ينفد ابدا يا كريم يا كريم يا كريم ؛
اى صاحب نعمت پيوسته‌اى كه هرگز قطع نمىشود و غير او حسابش را ندارد .
اى صاحب نيكى و احسانى كه هرگز تمام نمىشود ، اى بزرگوار ، اى بزرگوار ، اى بزرگوار .
آن‌گاه با تضرّع دعا مىكرد و حاجتش را مىگفت . آن‌گاه مىگفت :
لك الحمد ان اطعتك و لك الحجّة ان عصيتك لا صنع لى و لا لغيرى فى احسان منك الىّ فى حالى الحسنة يا كريم يا كريم صلّ على محمد و اهل بيته و صل بجميع ما سئلتك و اسئلك من فى مشارق الارض و مغاربها من الحسن و المؤمنات و ابدء بهم و ثنّ بى برحمتك ؛
اگر فرمان بردم ، سپاس توراست و اگر نافرمانى كردم ، تو بر من حجّت دارى . من و غير من تأثيرى در احسان و لطف تو كه اين حال خوش را به من داده‌اى نداريم .
اى بزرگوار ، اى بزرگوار ، بر محمّد و اهل بيتش درود فرست و تمام آنچه از تو خواستم و مىخواهم به رحمتت نخست به همهء مردان و زنان مؤمن در سراسر زمين عنايت فرما و پس از آنها به من عنايت كن .
آن‌گاه گونهء راستش را بر زمين مىگذاشت و مىگفت :
اللّهمّ لا تسلبنى ما انعمت به علىّ من ولايتك و ولاية محمّد و آل محمد عليه و عليهم