فلاح السائل ( سائل رستگار ) ( فارسى ) — الصفحة ٦
پيش‌گفتار
نمىشود . و راستى چه اميدى به نجات او هست اگر بر اين حال باقى بماند .
و شهادت مىدهم كه خدايى جز او نيست ؛ شهادتى كه از منبع جود او بر اين بنده ارزانى شده و بدين وسيله او را بر بندگانى كه راه به اين مقام نبرده‌اند برترى داده است .
و شهادت مىدهم كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، بنده و رسول او ، اشرف خاصّگان دربار و معروف‌ترين كسى است كه بر او خلعت اختصاص پوشانده‌اند .
و شهادت مىدهم كه خداوند عزّ و جلّ با براهين عقلى و نقلى حجّت را بر خلايق تمام نموده و از روى لطف ، پيشوايانى بر ايشان نصب كرده كه وجودشان بر همهء مكلّفان حجّت است ؛ و هرچه مورد نياز مكلّفان است در نزد ايشان به وديعت نهاده و با جود و رحمتش براى معرّفى ايشان علائمى روشن و براهينى درخشان قرار داده است ، بدان‌سان كه راه به معدن امامت و مكان رياست الهى بر آنان كه گفتار خداى المؤمنين « وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ » « 1 » را تصديق كرده‌اند ، مشتبه نشود و نور و برهانش بر ايشان مخفى نماند .
چراكه مقصود از آفرينش بندگان آن است كه با معرفت و عبادت ذات اقدس الهى به سعادت رسند و با مراقبت حضورش تشريف خدمت گيرند ؛ ولى اميال و نظريات مردم بر خلاف تدبير الهى است ، چنان‌كه كتاب كريمش مىفرمايد : « وَ لَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْواءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ بَلْ أَتَيْناهُمْ بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُعْرِضُونَ » . « 2 »
بنابراين ، واجب آمد كسى كه در صفات حقّ به كمال رسيده باشد برايشان نصب كند تا مانع فساد و هلاكشان شود . و جز معصوم كسى در صفات حقّ به كمال نرسد .
پس بر بندگان لازم است كه در امور خويش از پيشواى معصوم پيروى كنند ، زيرا
( 1 ) . جن و انس را نيافريديم مگر براى پرستش . ( سورهء ذاريات ، آيه 56 ) ( 2 ) . و اگر حقّ از هواى نفس آنان پيروى كند ، همانا آسمان و زمين و هرچه در آنهاست از بين خواهد رفت ( كافران به رسول ما نسبت ديوانگى دادند ) در حالى كه ما قرآن را كه اندرزى بزرگ است برايشان فرستاديم و ايشان از آن روى گردانند . ( سوره مؤمنون ، آيهء 71 )