فلاح السائل ( سائل رستگار ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٢
تسليت گفتن
اللّهمّ هذه نفس انت احييتها و انت امتّها و انت اعلم بسرّها و علانيتها فاحشرها مع من تولّت
خدايا اين جانى است كه تو زنده‌اش كرده‌اى و تو ميرانده‌اى و تو بر نهان و آشكارش آگاهى ، پس او را با پيشوايانش محشور كن .
اگر ميّت نابالغ است ، بعد از تكبير چهارم ، بگويد :
اللّهمّ اجعله لنا و لابويه فرطا
خدايا او را براى ما و والدينش اجرى پيش فرستاده قرار ده .
تسليت گفتن
تسليت گفتن
امير الحسن عليه السّلام فرمود : « تسليت يك بار قبل از دفن‌كردن ميّت لازم است و بار ديگر بعد از دفن » . « 1 »
براى تسليت بايد خانوادهء ميّت را ، با تعارفات متداول و آنچه از اخبار استفاده مىشود دلدارى داد ولى بهترين عبارتى كه تا به حال براى تسليت ديده‌ام اين است كه امام صادق عليه السّلام فرمود : بگوئيد : اگر مرگ اين شخص تو را به خدا نزديك و از گناهان دور كرده ، پس اين رحمت و نعمتى است كه به تو ارزانى شده نه مصيبت ؛ ولى اگر موجب موعظه‌ات نشده و تو را از معاصى دور و به خدا نزديك نكرده ، در نظر اهل معرفت مصيبت اصلى تو قساوت قلب است نه مرگ اين شخص . « 2 »
از جمله مطالبى كه براى تسليت مىتوان گفت اين است كه خداوند عزّ و جلّ در مقابل صبر و رضاى به مصيبت‌ها پاداشى عنايت مىكند كه بسى بيشتر از منفعت زنده ماندن اشخاص است و عاقل هميشه بهترين موهبت و برترين فضيلت را برمىگزيند .
خداوند المؤمنين مىفرمايد :
( 1 ) . التعزية مرّة واحدة قبل ان يدفن و بعد ما يدفن . بحار الانوار ، ج 82 ، ص 88 ، ب 16 ، ح 35 . ( 2 ) . بحار الانوار ، ج 82 ، ص 88 ، ب 16 ، ح 35 .