فلاح السائل ( سائل رستگار ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٩
نماز ميّت
نماز ميّت
نماز ميّت
عادت گروهى از مصنّفان ما اين است كه نماز ميّت را در كتاب الصّلوة ( مبحث نماز ) مطرح مىكنند ، ولى به نظر من طرح آن در اينجا ؛ يعنى ، كتاب الطّهارة مناسب‌تر است . چون نماز ميّت نام نماز دارد ولى در حقيقت از قبيل نماز نيست ؛ و به همين سبب است كه قرائت ندارد و مشروط به طهارت نيست و امورى كه در نماز شرط است در آن شرط نشده است .
به اضافه اينكه خواستم كسى كه به اين كتاب مراجعه مىكند ، نماز ميّت را در همين باب پيدا كند و لازم نباشد براى به دست آوردن آن به بابى ديگر مراجعه كند و شايد اين روش بهتر باشد .
نماز ميّت واجب كفايى است ، به طورى كه اگر يك نفر از مكلّفان آن را انجام دهد ، از بقيه ساقط مىشود .
نماز ميّت ، براى هر ميّت مؤمن و هر ميّتى كه حكم مؤمن داشته « 1 » به سن شش سال رسيده باشد ، واجب است . سزاوارترين مكلّفان ، براى نماز خواندن بر ميّت ، مردانى هستند كه به ميراث او سزاوارترند . شوهر براى نماز خواندن بر زن از فاميل او سزاوارتر است .
نماز ميّت وقتى مخصوص ندارد و در همهء اوقات شبانه‌روز ، جز در وقت نماز واجب يا واجبى ديگر ، مىتوان آن را بجا آورد . پس هرگاه وقت فريضه با نماز ميّت تلاقى كند ، بايد اول فريضه را بجا آورد ، مگر درصورتىكه بترسند بدن ميّت متغيّر شود كه در اين صورت اول نماز ميّت خوانده مىشود .
وقتى ميّت را براى نماز مىگذارند ، بايد سرش در طرف راست نمازگزار و پاهايش در طرف چپ او باشد .
امام جماعت براى نماز جلو رفته كفشهايش را بيرون مىآورد و اگر ميّت مرد
( 1 ) . يعنى حدّاقل يكى از والدين او مسلمان باشد يا اگر والدينش معلوم نيست ، در شهر مسلمان‌نشين يافت شده باشد .