آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٤

فصل 13 : گفتار لقمان در باره‌ى آداب سفر كه از امام صادق عليه السّلام ، زاده‌ى صادقان و نيكان صلوات اللَّه عليهم أجمعين ، روايت شده است و ما به مقدار نياز از آن نقل مىكنيم

مىكنند يا قرض مىدهند ، تو هم بخشش كن . سخن بزرگ‌تر از خودت را بشنو و هر گاه هم‌سفرانت به كارى دستور دادند يا خواسته‌اى داشتند ، قصد قربت كن و پاسخ مثبت ده و از گفتن « نه » بپرهيز ؛ چون گفتن « نه » نشانه‌ى نادانى و فرو مايگى است .

اگر در انتخاب راه سرگردان شديد ، فرود آييد و با هم مشورت كنيد و اگر شخصى تنها را ديديد ، در باره‌ى راه از وى سؤال نكنيد و از او راه نمايى نخواهيد ؛ چون وجود يك نفر در بيابان مشكوك است ؛ شايد جاسوس يا ديدبان دزدها يا شيطانى باشد كه مىخواهد شما را گم راه سازد . از راه‌نمايى خواستن از دو نفر هم بپرهيزيد ؛ مگر آن كه آثار درستى را در آن‌ها مشاهده كنيد يا مصلحتى را در نظر بگيريد كه من آن را نمىدانم ؛ چون خردمند هر وقت چيزى را به چشمش ديد ، حق را از آن در مىيابد و شخص حاضر چيزى را درك مىكند كه غايب از درك آن عاجز است .

پسرم ، هر گاه كه وقت نماز فرا رسيد ، فورا بخوان و به خاطر هيچ كارى آن را به تأخير نينداز و خيالت را آسوده گردان ؛ چون آن وامى است كه تو بايد بپردازى .

پشت حيوانات را خوابگاهت قرار مده ؛ چون موجب آن مىشود كه پشت حيوان زود زخم گردد و دانايان چنين كارى نمىكنند ؛ مگر آن كه در هودجى باشى كه بتوانى دراز بكشى و پايت را جابه‌جا كنى تا مفاصل نرم گردد .

چون به منزل‌گاه رسيدى ، از مركبت پياده شو و قبل از آن كه خودت به سراغ غذا بر وى ، مركبت را تيمار كن و علف بده . براى استراحتگاهت زمينى را برگزين كه رنگش از جاهاى ديگر بهتر و خاكش نرم‌تر و گياه و سبزه‌اش بيشتر باشد . وقتى فرود آمدى ، پيش از نشستن دو ركعت نماز بگذار . براى ادرار كردن و قضاى حاجت به جاى دورى برو . هنگامى كه آهنگ رفتن كردى نيز دو ركعت نماز بخوان . بعد زمينى را كه در آن فرود آمده‌اى ، بدرود گوى و بر آن و بر اهل آن سلام بده ؛ چون بر هر جاى زمين گروهى از ملائكه جاى دارند .

اگر برايت ميسّر است كه غذا نخورى تا نخست مقدارى از آن را