آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦

استادان و صاحبان اجازه‌ى روايتى

3 - تاج الدّين حسن بن علىّ دربى .

4 - شيخ حسين بن احمد سوراوى . سيّد در فلاح السّائل گويد : « او در جمادى الآخر 609 به من اجازه‌ى نقل حديث داد . » 5 - حسين بن عبد الكريم غروى .

6 - كمال الدّين حيدر بن محمّد بن زيد بن محمّد بن عبد اللَّه حسينى ، روز شنبه 16 جمادى الآخر 620 نزد او حديث خواند و اجازه گرفت .

7 - سديد الدّين سالم بن محفوظ بن عزيزة بن وشّاح سوراوى حلّى ، مؤلّف ، تبصره و بخشى از منهاج اين استاد را نزد او خواند .

8 - ابو تعالى علىّ بن يحيى بن علىّ حنّاط ، ( منسوب است به حنطة ( گندم ) بر اساس برخى نسخه‌ها ) يا خيّاط ( بر اساس نسخه‌ى ديگر ) يا حافظ ( بر اساس نسخه‌اى ديگر ) . مؤلّف خود گويد كه در سال 609 از او اجازه دريافت كرد .

9 - شمس الدّين فخار بن معدّ بن فخار بن احمد بن محمّد بن محمّد موسوى [ حائرى ( - 630 ) ] .

10 - نجيب الدّين محمّد سوراوى ( نام بر اساس برخى اجازه‌هاست و بنا بر رياض : شيخ يحيى بن محمّد بن يحيى سوراوى « 1 » ) .

11 - ابو حامد محيى الدّين محمّد بن عبد اللَّه بن علىّ بن زهره حسينى حلبى .

12 - محبّ الدّين محمّد بن محمود بن حسن بن هبة اللَّه معروف به ابن النّجّار بغدادى ( 578 - 643 ) صاحب كتاب « ذيل تاريخ بغداد » .

13 - صفىّ الدّين محمّد بن معدّ بن علىّ بن رافع بن معدّ بن علىّ موسوى .

14 - شيخ نجيب الدّين محمّد بن جعفر بن هبة اللَّه بن نما .

15 - پدرش ، سيّد موسى بن جعفر بن محمّد طاوس .

( 1 ) رياض العلماء 5 : 375 - 376 .