تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٣

فصل در معرفت داروئى كه مغولان شناسند

فصل در معرفت داروئى كه مغولان شناسند

فصل در معرفت داروئى كه مغولان شناسند

گياهى است كه آن را مغولان يكه جغان اوجكن جغان مىخوانند ، و آن را نيكو مىشناسند .

خاصيت او آنست كه قدر نخودى از آن مغولان بمجروحان جنگ مىدهند . يعنى هركرا در حرب زخم زدند ، و معلوم نيست كه او از اين رنج خلاص مىيابد يا نه « 1 » ، تا اگر خلاص خواهد يافت او را با خود ببرند . و اگر خلاص نخواهد « 2 » يافت ، هم آنجا « 3 » رها كنند ، و بروند . قدر نخودى بمجروح حرب دهند تا در دهن فروبرد .

اگر بعد از يك ساعت آن دارو از موضع جراحت بيرون آيد ، دليل كند بر آنكه مجروح خلاص خواهد يافت ، او را بهر وجه كه ممكن باشد با خود ببرند .

و اگر بعد از يك ساعت برون نيايد ، دليل باشد بر آنكه مجروح

( 1 ) - م : شود يا نه ( 2 ) - در هر سه نسخه « خلاص خواهد » ( 3 ) - ( هم آنجا ) در - م - نيست .