انيس الطالبين ( ترجمه آداب المتعلمين ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١

[ مباحثه و مناظره ]

و فى الحكمة :

من استغنى بمال النّاس افتقر و العالم اذا كان طامعا لا يبقى له حرفة العلم و لا يقول بالحقّ .

ترجمه :

بر متعلّم و فراگيرنده دانش است كه زبان و اعضاء و جوارحش را به شكرگذارى حقتعالى مشغول نمايد و مقصود از شكر اينست كه فهم و دانش را از جانب حقتعالى ديده و نيازمندان را با مال و غير آن مورد ملاطفت و رعايت خويش قرار دهد و پيوسته از حضرتش فراهم آمدن اسباب و هدايت را بخواهد چه آنكه باريتعالى هركسى را كه از وى طلب هدايت كند رهنمائى فرمايد .

چنانچه خود در قرآن عزيز ميفرمايد :

كسى كه بر خدا توكّل كند پس او كفايتش كند او است كه امرش بر تمام ماسوى نافذ مىباشد ، براى هرچيز اندازه و مقدارى مقرّر فرموده است .

سزاوار است كه طالب علم داراى همّتى بلند بوده و هرگز در اموال و ثروت مردم طمع و چشم‌داشتى نداشته باشد .

حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند :

الحذر از طمع ، چه آنكه آن فقرى است فعلى ، پس طالب علم بخل نكرده و آنچه نزدش از مال است بر خود و ديگران انفاق كند .

پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند :

تمام مردم به جهت ترس از فقر در ندارى و بىچيزى زندگى ميكنند .

در زمانهاى پيش ابتداء حرفه و صنعتى را مىآموخته پس از