انيس الطالبين ( ترجمه آداب المتعلمين ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢

[ فصل چهارم : در كوشش و مواظبت و ملازمت طالب علم نسبت به تحصيل آن ]

باقى مانده و غير آن فانى مىشود زيرا علم زندگانى جاودانى است .

متن :

قيل :

العالمون احياء و ان ماتوا .

و كفى بلذّة العلم داعيا الى التّحصيل للعاقل و قد يتولّد الكسل من كثرة البلغم و الرّطوبات .

و طريق تقليله ، تقليل الطّعام و ذلك ، لانّ النّسيان من كثرة البلغم و كثرة البلغم من كثرة شرب الماء و كثرة شرب الماء من كثرة الاكل و الخبز اليابس يقطع البلغم و الرّطوبة و كذا اكل الزّبيب .

و لا يكثر الاكل منه حتّى لا يحتاج الى شرب الماء ، فيزيد البلغم .

ترجمه :

گفته شده :

دانشمندان زنده‌اند اگرچه بحسب ظاهر از دنيا رخت بربسته باشند .

و لذّت علم و دانش خود كافى است كه عاقل را به تحصيل آن دعوت نمايد .

و گاه باشد كه كسالت و خمودگى از كثرت بلغم و ازدياد رطوبات متولّد شود و راه كاهش دادن آن كم خوردن است زيرا فراموشى از بلغم زيادى پديد آمده و زيادى بلغم از كثرت شرب آب بوجود مىآيد و زياد نوشيدن آب از پرخورى حاصل مىشود و نان خشك بلغم و رطوبت را از بدن قطع و ريشه‌كن مينمايد چنانچه خوردن كشمش نيز واجد همين خصوصيّت است .

لازم بتذكّر است خوردن زياد كشمش را نيز ترك كند تا احتياج به نوشيدن آب زياد نشده و در نتيجه بلغم زياد گردد .