ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٥

فصل سوّم فضيلت و آثار دعا از ديدگاه قرآن

فصل سوّم فضيلت و آثار دعا از ديدگاه قرآن

فصل سوّم فضيلت و آثار دعا از ديدگاه قرآن

در اين زمينه به چند آيه از قرآن كريم كه صراحت در فضيلت دعا دارد ، اشاره مىگردد :

1 - خداوند - جلّ جلاله - مىفرمايد :

قُلْ : ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي ، لَوْ لا دُعاؤُكُمْ . فَقَدْ كَذَّبْتُمْ ، فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً . « 1 » - بگو : اگر دعايتان نبود ، پروردگارتان چه اعتنايى به شما داشت ، زيرا مسلّما شما تكذيب نموديد ، و لذا تكذيبتان همواره ملازم شما خواهد بود .

خداوند در اين آيهء شريفه براى كسانى كه دعا نمىكنند هيچ جايگاه و اهمّيتى قرار نداده ؛ بنا بر اين ، از اين كلام فهميده مىشود كه جايگاه و منزلت انسان در نزد خداوند - جلّ جلاله - به اندازهء دعا كردن او ، و ارزش او به قدر اهتمام به مناجات و خواندن اوست .

شايد كسى اشكال كند و بگويد : مراد از « دعا » در اين آيه ، « عبادت و پرستش خداوند » است ؛ ولى اين درست نيست ، بلكه حقّ همانى است كه راويان مورد اعتماد از امامان و سروران ما روايت كرده‌اند كه مقصود از « دعا » در اين آيه ، بدون كم و كاست همان دعايى است كه در عرف شرع فهميده مىشود .

2 - خداوند - جلّ جلاله - مىفرمايد :

( 1 ) فرقان ( 25 ) : 77 .