ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٢

معناى وسطى

« نماز وسطى همان نماز ظهر ، و نخستين نمازى است كه خداوند بر پيامبرش صلّى اللَّه عليه و آله واجب فرموده است . »

معناى وسطى

معناى وسطى

1 - شايد مراد از « وسطى » همان « عظمى » و نماز بزرگ باشد ، چنان كه خداوند متعال در جاى ديگر مىفرمايد :

وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً . « 1 » - و اين چنين خداوند شما را امّت بزرگى قرار داد .

2 - ممكن است كه به معناى « نماز ميانه » باشد ، زيرا نماز ظهر ما بين دو نماز از نمازهاى روز ( صبح و عصر ) واقع است ، و نيز در ميانه و وسط ظهر قرار دارد .

در شگفتم كه چگونه تعظيم نماز ظهر و اينكه آن همان نماز وسطى است بر بعضى مخفى مانده است ، با اينكه :

اوّلا : همگان اتّفاق دارند كه آن ، اوّلين نمازى است كه واجب شده .

ثانيا : نماز جمعه‌اى كه واجب است در آن وقت واقع شده است .

ثالثا : وقت استجابت دعا در آن قرار دارد .

رابعا : آن هنگام ، وقت گشوده شدن درهاى آسمان و وقت نماز اوّابين « 2 » است .

خامسا : در روايت ، نماز عصر بر آن عطف شده « 3 » و امور ديگر از اين قبيل .

( 1 ) بقره ( 2 ) : 143 . ( 2 ) اوّابين ج اوّاب : بسيار رجوع و توبه‌كننده به سوى خدا . ( 3 ) لذا مسلّما مقصود از الصَّلاةِ الْوُسْطى ، همان نماز پيش از نماز عصر ، يعنى نماز ظهر مىباشد .