منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٤

يكتا

يگانهء بلخى

يگانهء بلخى

ملّا يگانهء بلخى ، در خدمت سبحان قلى سلطان بود . منه :

عرق هرگه كه زان رخسار آتشناك مىريزد * گل خورشيد مىرويد اگر بر خاك مىريزد

يوسف

يوسف

محمّد يوسف يوسف تخلّص ، در عهد شاهجهان پادشاه در هندوستان آمده . هذا من ديوانه :

غم يافته ذوق صحبت ما * بيرون نرود ز خلوت ما

*

ز بس لذّت لب خود مىمكد زخم دل عاشق * به شهد خنده گويا آب داده تيغ مژگان را

يكتا

يكتا

محمّد اشرف يكتا تخلّص ، معنىياب بىنظير متوطّن كشمير ، در عهد فردوس آرامگاه محمّد شاه فوت شد . « 1 » منه :

كلك كاتب تن به مو چون كلك صورتگر نداد * صاحب معنى نپوشد خرقهء پشمينه را

*

نالد از بخت سيه هركه ز اهل علم است * حجّت ناطق « 2 » اين حرف صرير قلم است

*

سهل است پشت پا زدن آب حيات را * چيزى كه دست از او نتوان شست آبروست

در نعت گويد :

چه دشمنى به من آخر كند كه محفوظم * ز كين چرخ زبرجد به مهر سلطنتش

*

كى ترك سجدهء تو بت دلربا كنم * كارى كه كافرى نكند من چرا كنم

يكتا

يكتا

احمد يار خان يكتا تخلّص ، از مردم تركستان است . يكى از اجدادش در هندوستان رسيده و خان مشار اليه تا زمان بهادر شاه پادشاه ايالت بهكر داشت . « 3 » منه :


( 1 ) . روز روشن 948 : تا آخر عهد محمّد شاه پادشاه دهلى مراحل عمر طى نمود و در اواسط قرن دوازدهم فوت شد . ( 2 ) . متن : ناطقه . تصحيح شد . ( 3 ) . روز روشن 947 : احمديار خان دهلوى ، خلف اللّه يار خان از قوم برلاس ، پايان دور عالمگيرى به نظامت صوبهء تته منصوب شد و بر اقسام نظم عموما و بر مثنوى خصوصا قدرت كامل داشت و هنگام تلاقى با علّامه سيّد عبد الجليل بلگرامى در بهكر قرآن