منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٦٩٥

وقارى يزدى

*

رنجيده از من و سببى در ميانه نيست * جرم مرا و رنجش او را بهانه نيست

وقارى سندى

وقارى سندى

ميرزا غازى وقارى تخلّص ولد ميرزا جانى ، از واليان سند است . به انقلاب روزگار از آن ديار برآمده در حضور اكبر پادشاه رسيده . در عهد جهانگير پادشاه مرتقى درجهء امارت شد و شاگرد ملّا مرشد يزدجردى است . « 1 » چنان‌چه گويد :

صد شمع به تربت فلاطون برديم * تا ره به طريق عقل مجنون برديم

در هر وادى كه نقش پى گشت غلط * مرشد گفتيم و راه بيرون برديم

وفا هراتى

وفا هراتى

ملّا وفا هراتى است . منه :

از ما مپوش چهره كه ما بىبصيرتيم * كوته‌تر است از مژهء ما نگاه ما

ولايتى اردستانى

ولايتى اردستانى

در همان عصر بود . منه :

چو نرگس از خجالت سر فرو افكنده حيرانم « 2 » * كه از نظّارهء رويت چو واماندم ، چرا ماندم

وقارى يزدى

وقارى يزدى

محمّد امين وقارى تخلّص ، از فرزندان شمس الدّين طبسى است . چون در يزد بسيار مانده مشهور به يزدى شد . در علوم و فنون و نظم و نثر يد بيضا داشت . نثر گلدسته كه از منشآت اوست دال بر كمال است . منه :

منم كه منفردم در جهان استعداد * به جامعيّت من مادر زمانه نزاد

ظهير نادره‌گو ، قهرمان ملك سخن * مگر به وصف من اين بيت كرده است ايراد

« مرا ز دست هنرهاى خويشتن فرياد * كه هر يكى به دگرگونه داردم ناشاد »


( 1 ) . روز روشن 908 : در سنهء 1021 يكى از غلامانش عبد اللّطيف نام ، او را مسموم و هلاك كرد . طالب آملى و مرشد يزدجردى در سايهء عاطفت او زندگى مىنمودند . از اوست : عشّاق چو طرح سور مىاندازند * خود را در صد فتور مىاندازند گر غنچهء دل شكفته گردد بىدوست * همچون گل شمع دور مىاندازند ( 2 ) . متن : حيرانيم . تصحيح شد .