منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٦٩٢

وجهى كرد

اى كرده چو مهر صورتت گرم * هنگامهء صورت‌آفرين را

هركس كه بديد چاك جيبم * بر ديده كشيده آستين را

*

ما چو طفليم و جهان مكتب و عشق تو اديب * هجر و وصل تو در آن « 1 » شنبه و آدينهء ما

*

به كشتن مىدهم خود را چو آن خونخوار مىآيد * نمىآيد ز من گر هيچ كار ، اين كار مىآيد

محبّت ، مهربانى ، دوستى ، يارى ، وفادارى * ز من غافل مشو كز من هزاران كار مىآيد

*

چو شب پنهان خيالت در دل ناشاد مىآيد * نهانى آمدن‌هاى تو كويم ياد مىآيد

*

گذشتى ز عهد و بريدى ز من * چه گفتم ، چه كردم ، چه ديدى ز من

و صلى رازى

و صلى رازى

محمّد طاهر و صلى تخلّص ، پسر محمّد شريف هجرى تخلّص است . خوبگوست . از اوست :

وصل آميخته با رشك كم از هجران نيست * و صلى از وصل چنين به كه گريزان باشم

وجه الدّين احمدآبادى

وجه الدّين احمدآبادى

محمّد وجه الدّين ، مرد فاضل و از بزرگان احمدآباد گجرات است . منه :

سر برآوردى به دولت ، پايمردى كن به لطف * دسترس دادت خدا ، افتادگان را دست گير

اين همان چرخ است كز نوشيروان بربوده تاج * اين همان دهر است كز شه اردوان بستد سرير

وجهى كرد

وجهى كرد

مردى ظريف‌طبع بود . « 2 » منه :

مىگفتم عشق و مىندانستم چيست * مىگفتم يار و مىندانستم كيست

گر يار « 3 » اين است چون توان « 4 » با او بود * ور عشق اين است چون توان با او زيست « 5 »


( 1 ) . روز روشن : تو بود . ( 2 ) . دهخدا : وجهى اصفهانى ، از شاعران صوفىمشرب بوده كه بيشتر به رباعى مىپرداخت . از اوست : دى پير مغان آتش صحبت افروخت * ايمان مرا ديد و دلش بر من سوخت از دامن كفر رقعه‌وارى ببريد * آورد و بر آستين ايمانم دوخت ( 3 ) . متن : عشق . از دهخدا نوشته شد . ( 4 ) . دهخدا : كى توان . ( 5 ) . متن : ور يار اين است چون توان بايد زيست . از دهخدا نوشته شد .