منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٦٩٠

وفايى

بهر دلم كه دردكش و داغدار توست * داروى وصل بايد و آن در ديار توست

*

مريض طفل‌مزاجند عاشقان ورنه * علاج رنج تغافل دو روزه پرهيز است

*

نيم جان است تحفهء درويش * چه كند بىنوا همين دارد

*

من اين كوشش كه در تسخير اين خودكام مىكردم * اگر وحشى غزالى بودى او را رام مىكردم

*

وحشى از شوق تو جان داده ، تو باشى زنده * زندگىبخش كسى ، عمر كسى ، جان كسى

*

يا صاحب ننگ و نام مىبايد بود * يا شهرهء خاص و عام مىبايد بود

القصّه كمال سعى مىبايد كرد * در وادى خود تمام مىبايد بود

واقفى اصفهانى

واقفى اصفهانى

در همان عهد بود . منه :

بس كه غمت اى عزيز ، مونس جان من است * شب همه شب يا عزيز ، ورد زبان من است

و صلى

و صلى

طالب علمى بود . منه :

زهى به شوخى گرفته چشمت به قصد جان و دل و سر و تن * كمان ز ابرو ، سنان ز مژگان ، ز غمزه تير و ز ناز خنجر

غبار كويت ، خيال رويت ، ملال عشقت ، خدنگ كينت * به ديده نور و به دل سرور و به جان حضور و به سينه در خور

وفايى

وفايى

معاصر شيخ‌زادهء فدايى لاهيجى است . منه :

پيوسته فلك به من كمين است * گويا كه كسى دگر ندارد

وفايى

وفايى

ملّا حسين وفايى تخلّص ، كتابى در لغت فارسى تصنيف‌كردهء اوست . منه :