منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٦٣٣

مطلع

به عشق صادق اگر دست من شكسته [ چه ] باك * كسى كه عاشق صادق بود چنين باشد

پى ثبوت مرا احتياج بيّنه نيست * گواه عاشق صادق در آستين باشد

مير محمّد جامه‌باف ، از اكابر ايران بود . منه :

چون پيك [ اجل ] به رفتنم داد نويد * جان كرد ز همراهى تن قطع اميد

كس بر لب من رشحهء آبى نچكاند * جز چشم كه گشته بود از گريه سفيد

معنىپرور جليل القدر است . ديوانش در عهد بهادر شاه در هندوستان رسيده . او معاصر سلطان حسين ميرزا و سخنور خوبگوست . از ديوان اوست :

كرد بىجا دلم از طرّهء جانانه جدا * دست مشّاطه الهى شود از شانه جدا

ملزم دانا شدن مخلص ندارد خفّتى * خفّت آن باشد كه نادانى كند تحسين مرا

دلم فسرده از اين پنجهء نگارين است * مخمّسى كه به دل ناخنى زند اين است

سخن كوته ، دل و جان و قرار و صبر مخلص را * شكستى ، سوختى ، بردى ، ربودى ، باختى ، رفتى

فردوس آرامگاه ، پادشاه رحيم كريم هنرپرور معنىرس بود . سى و يك سال به سلطنت هندوستان كامران بود . در سنهء 1060 درگذشت . منه :

مىتوان اشك مرا بر سر دستار زدن * گل سرخ است كه از باغ نظر مىآيد

عرق را جوهر ياقوت احمر ساخت رخسارش * بيا اى جوهرى حسن مرصّع را تماشا كن

محمّد امين مطلع تخلّص ، در همان عصر بود . « 1 » هذا من ديوانه :

( 1 ) . روز روشن 744 : مير محمّد على و در آفتاب عالمتاب نامش محمّد امين نوشته . از سادات اسلام‌آباد بوده و به وجه كثرت