منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٦

منهى طهرانى

دلم از فراق خون شد ، تو فراق ديده باشى * به رهت غبار گشتم ، ز صبا شنيده باشى

رخت از چمن چمن‌تر ، نگه از نگه رساتر * تو بلاى دودمان‌ها ز كجا رسيده باشى

ماهر

ماهر

على قلى ماهر تخلّص ، مصوّر بىنظير و خوشنويس بىمثل بود و با وجود عدم سواد شعر خوب مىگفت . منه :

در گوش و زبان دل مردم سخن توست * در خلوت هركس كه رسى انجمن توست

از غنچهء لعلش هوس بوسه نمودم * خنديد چو گل گفت زياد از دهن توست

معنى

معنى

ملّا مسيحا معنى تخلّص ، شاگرد آقا حسين خوانسارى بود . « 1 » خوبگوست . از اوست :

به پيرى بيش گيرند اهل دنيا دامن خواهش * قد اين خارها چون خم شود قلّاب مىگردد

مشتاق

مشتاق

نصيراى مشتاق تخلّص نيز از شاگردان آقا حسين خوانسارى است . منه :

آرد به راه طالب حق ره فتاد [ ه ] را * آب روان روان كند آب ستاده را

*

عكس از تبسّم تو مايل به خنده باشد * سيماب مرده در پس آيينه زنده باشد

منهى طهرانى

منهى طهرانى

مير عطا منهى تخلّص طهرانى ، در همان عصر بود . « 2 » منه :

مُردم و نيست بجز دل به برم غمناكى * غير ابرو به سرم نيست گريبان چاكى

*

( 1 ) . نصرآبادى 174 : مولد او قصبهء فسا است . در شيراز به خدمت علّامى شاه ابو الولى نسّابه به تحصيل مشغول گرديده . در سنهء 1115 فوت شد . از اوست : خون به قدر چهره رنگين كردنى در دل نماند * اين‌قدر هم نيست رنگ از چرخ زنگارى مرا * سيه‌بختى كه دارد در نظر لعل مىآشامش * چو داغ لاله از خون جگر رنگين بود جامش نفس بر گرد آن چون رشتهء گل دسته مىگردد * زبان هرگاه گل بر سر زند از بردن نامش ( 2 ) . نصرآبادى 241 : به طريق محمّد قلى تسليم ادابند است . از اوست : چو موج ساغر از صد وجه دارم چين پيشانى * چو دود مجمر از صد رهگذر دارم پريشانى * هرگز نكرده آن ماه در خانهء كسى راه * در خانهء گمان هم گاهى به زور رفته