منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٥٨٩

ميلى قزلباش

ملّا محضرى نيشابورى ، استاد نظيرى را به شاگردىاش منسوب دارند . منه :

يار چو تيغ كين كشد ، فرصتش از خدا طلب * عضو به عضو خويش را زخم جداجدا طلب

قاسم خان موجى تخلّص بدخشانى ، جامع كمالات سخن‌دانى و از امراى والاجاه عصر همايون پادشاه بود . « 1 » منه :

از قال و يقول غير حيرانى نيست * وز صحبت خلق جز پريشانى نيست

دست از همه شستن و نشستن در كنج * چيزى است كه آخرش پشيمانى نيست

از مثنوى يوسف و زليخاى اوست :

نموده دست صنعش در تفنّن * هلال و بدر در يك روى ناخن

مرصّع موى بند بىبهايش * ز بىقيدى فتاده در قفايش

بياض گردنش چون شمع كافور * ز چشمش سر زده سررشتهء نور

مولانا مراد ، شاگرد شرف الدّين على يافعى است . منه :

چون گردباد عمرى در هر گل زمينى * گرديدم و نديدم مثل تو نازنينى

سيّد مظفّر طبيب كاشانى ، در همان عصر بود . منه :

ما نقد عمر صرف ره يار كرده‌ايم * حاصل به عمر خويش همين كار كرده‌ايم

سيّد مرتضى سبزوارى در همان عصر بود . منه :

خاطر جمع ز اسباب ميسّر نشود * تخم جمعيّت دل تفرقهء اسباب است

ميرزا محمّد قلى ميلى تخلّص قزلباش ، اوستاد نيكو مضمون [ پر ] تلاش است . در عهد اكبر پادشاه

( 1 ) . هفت اقليم 2 / 99 : تا زمان نشو و نما با جنّت آشيانى بسر برده و به تدريج به خطاب خانى سرافراز گرديد .