منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٩
كوثرى همدانى
گرامى كاشى
گرامى كاشى
معاصر حاتم كاشى بود . منه :
شب چو « 1 » روم به كوى او ، روز به بيم مدّعى * همچو فلك نهان كنم آبله پاى خويش را
كافى سبزوارى
كافى سبزوارى
در عهد جهانگير در هندوستان آمده وقت مراجعت در اثناى راه ايران قطّاع الطّريقان او را كشتند . منه :
چون باد خواهم از سر اين خاكدان گذشت * اين كوى دوست نيست كه نتوان از آن گذشت
كافى
كافى
ديگر كس است . بعضى هردو را يك كس دانند . منه :
ساقى چو مى نماند قدح را پر آب كرد * وان آب را ز عكس لب خود شراب كرد
كاشفى
كاشفى
مولانا كاشفى مدّاح جناب ولايت‌مآب است و اين رباعى در تعريف بابا كپور مجذوب از اوست :
سلطان سرير معنوى شاه كپور * اين منبع اسرار حق و مخزن نور
طفل سبق درس علومش شبلى * ته جرعه‌كشِ مى كمالش منصور
كمالى سبزوارى
كمالى سبزوارى
كمالى سبزوارى است و شاهنامهء شاه عبّاس ماضى از تصانيف اوست . « 2 »
از دل غير كجا نالهء حسرت خيزد * اين گياهى است كه از دشت محبّت خيزد « 3 »
*
چون مرا دشمن خود مىشمرى نيكو نيست * كه كسى اين همه غافل شود از دشمن خويش
كوثرى همدانى
كوثرى همدانى
مير عقيل كوثرى تخلّص همدانى ، بس متورّع و متّقى كس بود . از سركار شاه عبّاس سيورغال مقرّر داشت ، از آن رفع احتياج مىنمود . « 4 » هذا من كلامه :
( 1 ) . متن : چون . تصحيح شد . ( 2 ) . روز روشن 684 : در سنهء 1020 از اين جهان سفرى گرديده و در نگارستان سخن از تصرّف ناسخ كمال بدون ياء مرقوم شده . از اوست : رنجيده خاطرها به هم امّا تراوش مىكند * شوق از تغافل‌هاى من ، شوخى ز استغناى او ( 3 ) . بيت ديگر اين غزل از روز روشن : دل به نيرنگ و فسون از همه كس نتوان برد * دوستى كن كه محبّت ز محبّت خيزد ( 4 ) . آتشكدهء آذر 95 : شعرى از او به غير مثنوى خسرو و شيرين ناتمام به نظر نرسيده . از اوست :