منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٨

ظاهر اردبيلى

نثرنويسى طرزى خاص ورزيده . بعضى منشآتش پيش مؤلّف موجود است . بسيار خوب مىنويسد . از اشعار اوست :

آن‌كس كه ز فهم و هوش نامى دارد * نى ما حضر [ ىّ ] و نى طعامى دارد

امروز ز روشنان كه نتوانم گفت * روز است كه چاشنىّ و شامى دارد

ظهير الدّين نهاوندى در همان عصر بود . منه :

همه تن چشم و نبينيم تو را همچو حباب * عين بينايى ما عينك نابينايى است

درويش بود . منه :

چشمت پى خونريزى صاحب‌نظران است * بر من نظرى كن كه مرا چشم بر آن است

ظهيرى لاهيجى است . منه :

آگهى سنگين‌دلان را نيست از اطوار خويش * كوه كى افتد به فكر وضع ناهموار خويش

محمّد كاظم ظاهر تخلّص اردبيلى است . منه :

در كام و زبانم الف اللّه است * زين جاده مرا به شهر وحدت راه است

انگشت شهادت است هر مژگانم * يا كلمهء لا إله الّا اللّه است