منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٤١٣

طوطى ترشيزى

باب الطاء المهمله

طرطرى

حكيم طرطرى از قدماست . « 1 » وى راست :

هست گويى عارض آن ترك زيبا آفتاب * گر بود ممكن كه جا دارد به دنيا آفتاب « 2 »

طغرل سلجوقى

طغرل شاه سلجوقى ، پادشاه عالىجاه بود و در لب التّواريخ و غيره احوالش مسطور است . كتاب شيرين و خسرو را مولانا نظامى گنجوى به نامش ترتيب داده . منه :

ماييم در اين جهان خرامان و چمان * بخشيم و خوريم و ياد ناريم غمان

نه مال همىماندى و خان و نه مان * گر عمر نمىماند بگو هيچ ممان

طالعى

در عصر ميرزا بايسنغر بود . در تعريف امام موسى رضا عليه الثّنا گويد :

چيست اين مهر زراندودى كه بر سقف شماست * بهر فرش روضهء سلطان على موسى رضاست

طوطى ترشيزى

در همان عصر بود . « 3 » منه :

( 1 ) . مجمع الفصحا 1 / 327 : از حكما و بلغاى هندوستان است و تقى اوحدى نوشته كه در مجموع شش هفت قصيده از او ديده‌ام . ( 2 ) . ابيات ديگر از مجمع الفصحا : وصل او خواهد ز ايزد ، مهر او ورزد به جان * هركه را بايد رونده سرو گويا آفتاب نيست با سيمين سرين و لاله‌گون رخسار سرو * نيست با زلف سياه و چشم شهلا آفتاب دوش نزديك من آمد افتاب نيكوان * چون برون زد موكب از ميدان مينا آفتاب در صفات آفتاب و آسمان ماندم عجب * چون برآمد ناگهان از روى دريا آفتاب ( 3 ) . دولتشاه 348 : به روزگار دولت سلطان اعظم ابو القاسم بابر بهادر ظهور يافت . قصيده را متين مىگويد و به مدح سلطان مشار اليه قصايد غرّا دارد و در علم طب شروحى داشته . در حدود سنهء 867 ه . ق . طوطى روح مولانا طوطى به دار السّلطنهء هرات از