منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٤١٠

ضمير

دوش اى دل ديوانه به آن مست رسيدى * او مست ، تو ديوانه ، چه گفتى ، چه شنيدى ؟

ضياء الدّين كاشانى

ضياء الدّين كاشانى

معاصر تقى اوحدى است . « 1 » در حالت درد چشم گفت :

از خلق زمانه پا كشيدن خوشتر * در گوشهء عزلت آرميدن خوشتر

زنهار ضيا علاج چشمت نكنى * اوضاع زمانه را نديدن خوشتر

ضيايى ملتانى

ضيايى ملتانى

محمّد على ملتانى ضيايى تخلّص ، سخنور خوب در همان عصر بود . « 2 » منه :

محبّت است كه پيمانه مىدهد به مراد * گر از صراحى زرّين ، گر از سبوى گل است

ضيايى طهرانى

ضيايى طهرانى

ضيايى طهرانى است . « 3 » منه :

بادزن گاهى تواند دست او را بوسه داد * كاش من « 4 » هم اعتبار بىزرى مىداشتم « 5 »

بيزر نام گياه است .

ضمير

ضمير

تقى حلوايى ضمير تخلّص ، معاصر مير صيدى است . « 6 » منه :

پرواز ما به بال و پر اضطراب شد * چون دل تپيد بال كبوتر به هم رسيد

( 1 ) . نصرآبادى 161 : ولد علّامى آخوند نور است . از اوست : زاهد به خرابات بيا راست مترس * ترسى كه در اين راه خطرهاست مترس آن‌كس كه ز ترس او نيايى بر ما * پنهان ز تو در خرابه ماست مترس * دل به آن لعل شكّرآسا ده * آهن كهنه را به حلوا ده ( 2 ) . روز روشن 491 : محمّد على از قصبهء ملتان است و در صبح گلشن و نشتر عشق ، به نام ضياء محمّد على ملتانى آمده . در گل رعنا نوشته كه تا سال 1024 ه . ق . در قيد حيات بود و در آفتاب عالمتاب است كه در دور اكبرى وارد اكبرآباد شده همان‌جا انتقال يافت . از اوست : شهيد تيغ ستم را به حشر وعده مده * كه كشتگان تو را ذوق خونبها اينجاست * زلف تو دهد به دلشكسته * الماس به جاى موميايى ( 3 ) . نصرآبادى 297 : ملّا صبوحى او را ديده صحبت داشته . ( 4 ) . نصرآبادى : ما . ( 5 ) . نصرآبادى : مىداشتيم . ( 6 ) . دهخدا : نخست شغل حلوافروشى داشت . سپس به هندوستان رفت و توانگر گشت . او راست : بيستون را چون درِ خيبر به زور تيشه كند * عشق رنگ حيدرى بر بازوى فرهاد بست