منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٣٧١

شگونى

اگر دشمن كشد ساغر وگر دوست * به طاق ابروى مستانهء اوست

او را به زر كشيده . « 1 » هذا من ديوانه :

ديگرى را در گرفتارى شريك ما مكن * مدّعا گر شهرت حسن است يك رسوا بس است

چشم تو جادويى است كه چون صورت فرنگ * از يك نگاه با همه كس آشنا شود

از وصل تو محرومم ، در هجر تو داغم * پروانهء پرسوختهء پاى چراغم

مصرع ثانى خان آرزو را توارد شده و آن اين است :

از چشم تو افتاده و از دست تو داغم * پروانهء پرسوختهء پاى چراغم

و خان آرزو گويد كه اين قسم توارد ما به الافتخار متأخّرين است كه با مقدّم صاحب كمال اتّفاق افتد .

شهودى يزدى

محمّد على يزدى شهودى تخلّص ، در همان عصر بود . « 2 » از عدم‌نامهء اوست :

چند روزى است زندگى به جهان « 3 » * عاقبت كلّ من عليها فان « 4 »

شيونى

ملّا شيونى ، بسيار به درد حرف مىزند . در همان عصر بود . منه :

زين گونه كه هست رسم جانان رفتن * آموخت مگر ز عمر ما جان رفتن

از آمدنت نبود باعث جز آنك « 5 » * دانست كه ناآمده نتوان رفتن

شادابى

ملّا شادابى در همان عصر بود . منه :

چون غنچهء تصوير در اين گلشن ايام * بر غنچهء نخل طربم خنده حرام است

شگونى

ملّا حيدر شگونى تخلّص ، در همان عصر بود . منه :

( 1 ) . دهخدا : در تقليد بابا فغانى ، ديوانى به اتمام رسانيد . مدّاح شاه عبّاس صفوى بود . به سال 1023 درگذشت . ( 2 ) . روز روشن 448 : به عهد اكبر پادشاه در هندوستان رسيده . از اوست : رفته عيسى اگر به چرخ برين * عاقبت خاك مىشود به زمين آن‌كه آمد خلاصهء لولاك * در مدينه چو گنج شد در خاك ( 3 ) . روز روشن : زندگىّ جهان . ( 4 ) . الرحمن / 26 . ( 5 ) . متن ، آنكه . تصحيح شد .