منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٣

شعورى نيشابورى

نه از گرمى مهر آن مه نظر بر دشمن اندازد * از آن بيند به سوى او كه آتش در من اندازد

*

مىخواستم نظارهء آن دلربا كنم * فرصت نداد گريه كه من چشم واكنم

از منتخبات ميرزا صائب :

شبى به رسم گدايى به كوى يار شدم * مرا شناخت برآورد ، شرمسار شدم

از منتخبات تقى اوحدى :

عاشق كه جان نثار بر آن آستانه ساخت * از شوق جان سپرد و اجل را بهانه ساخت

ايضا از ما اشعار اوست :

آمد به پرسش من و دردم فزود و رفت * صبرى كه خود نداشتم آن هم ربود و رفت

*

تو را اى مه بىوفا مىشناسم * به نوعى كه هستى تو را مىشناسم

چگونه شوم شاد از وعدهء تو * كه من طالع خويش را مىشناسم

شوكتى

شوكتى

سلطان ميرزا ابو القاسم شوكتى تخلّص ، برادرزادهء همايون پادشاه است . منه :

فلك به كشتن من اين‌قدر شتاب مكن * چو خواهم از ستمت مردن اضطراب مكن

شاه حسين عنايت شبستانى

شاه حسين عنايت شبستانى

مؤلّف تذكرة الشّعراء است . نام آن نسخه به سبب عدم شهرت معلوم نيست . اين بيت در هجو كشتى از اوست :

كشتى نه و دوزخ فسرده * تابوت يك و هزار مرده

شرارى همدانى

شرارى همدانى

عبدى بيگ شرارى تخلّص همدانى ، برادر رشكى است . منه :

غمگين نشود طبع گل از نالهء بلبل * فرياد گدا رونق بازار كريم است

شعورى نيشابورى

شعورى نيشابورى

خط نستعليق خوب مىنوشت . در سنهء 917 كشته شد . « 1 » منه :

( 1 ) . دهخدا : از گويندگان قرن دهم هجرى و از نيشابور است . اغلب در مشهد اقامت مىكرد . از اوست : آرزوى ما جمال خوبرويى بيش نيست * قسمت ما از جمالش آرزويى بيش نيست * شعورى چون روم از بىخودى ناخوانده در بزمش * پى رفع خجالت هم‌زبان من كه خواهد شد ؟