منتخب اللطائف ( فارسى ) — الصفحة ١٠٨

اجرى

دو دمسازيم ما و نى به كنج درد و غم همدم * كه مىناليم از درد جدايى دم‌به‌دم هردم

امينا

اميناى پسر مولانا محمّد كليددار نجف اشرف در همان عصر [ بود ] . « 1 » منه :

زاهد به هواى خلد سرگردان است * دوزخ محك تجربهء مردان است

گويند كه درد و غم نباشد به بهشت * معلومم شد كه جاى بىدردان است

اميناى فراهانى

امينا فراهانى است . « 2 » نصرآبادى اين رباعى به نامش نوشته :

اى بعد نبى بر سر تو تاج نبى * بگرفته ز شاهان جهان باج نبى

آنى تو كه معراج تو بالاتر شد * يك قامت احمدى ز معراج نبى

و رباعى مذكور مشهور به نام خواجه بزرگ قدّس سرّه است .

اجرى

مير اجرى از سادات حسنى « 3 » است . « 4 » منه :

( 1 ) . نصرآبادى 306 : او مردى در كمال بىپروايى بوده . از اوست : ترسم كه به ناكامى من چرخ برد رشك * آن هم به من سوخته خرمن نگذارد * فرصتم كى شد كه گيرم دامن و صلى به كف * از گريبان دست‌ها برداشته بر سر زدم دهخدا : اميناى نجفى ، پسر ملّا محمود كليددار نجف اشرف ، از شاعران قرن يازدهم هجرى بود . ( 2 ) . نصرآبادى 183 : داراى فضل و پرهيزگارى بود . خود را از تعلّقات نجات داده توطّن نجف اشرف اختيار كرد . از اوست : بشتاب به سوى نجف اى دل ، بشتاب * درياب اين فوز را به زودى درياب چون خواب نجف عبادت يزدان است * خود را به نجف رسان و بر پشت بخواب به كعبه رفته و خطاب به كعبه گفته : اى كعبه فداى چاك دامان تو من * ليلى تو و مجنون بيابان تو من حسن تو كجا ، حوصلهء وصف كجا * بايد ديدن تو را كه قربان تو من دهخدا : از شاعران معاصر شاه عبّاس اوّل و صاحب فضل و پرهيزگار و مجاور نجف اشرف بود . ( 3 ) . نصرآبادى 293 : سادات حسينى . ( 4 ) . نتايج الافكار 46 : ملّا اجرى از سادات يزد است . از اوست : به ميكشى ز من آن مه دل خراب گرفت * پياله داد به دست من و كباب گرفت نصرآبادى : وضع مالى خوبى داشت ولى شنيده شد كه به سبب خسّت كشته شد . از اوست : مشتاق دم تيغ تو را حال خراب است * خلقى همه لب تشنه و يك قطرهء آب است * خامهء مو بر رخش تا حكم قتل ما نوشت * بهر فرمان هر سر مو بر تنم خنجر كشيد * چه منّت است اگر ديده‌ام محبّت از او * محبّت است كه اين مىكند ، چه منّت از او