الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٦

الباب الثانى ما « 1 » جاء من الاثار « 2 » من ذكر الفرج بعد الأواء « 3 » و ما يتوصل « 4 » به الى الكشف من البلاء « 5 »

نصير و كارساز و دستگير او گرداند . و درين معنى مىگويم :

شعر

استراخاك و لا تفضح معايبه « 1 » * تكن جزاء لذا فى الحشر مستورا

و فرّج الكرب عن ذى « 2 » محنة و تعش * بنعمة الله فى الايام مسرورا

و انصر حبيبك اذ تعروه « 3 » حادثة * على المراد تفز فى العز منصورا

الترجمة « 4 » :

هر كه چون صبح پرده در باشد * عيش او تيره همچو شام شود

و انكه او عيب پوش چون شامست * روز او ما حى ظلام شود « 5 »

و انكه غم از دل كسى بزدود * به مكافات شاد كام شود

و انكه در عون عاجزان باشد * كارش از عون حق تمام شود

و هم درين معنى كه مقرر و محرر « 6 » گشت « 7 » ، ابو هريره - رضى الله عنه - روايت مىكند كه سيد « 8 » - صلى الله عليه و سلم - فرمود :

( من ستراخاه المسلم ستره الله يوم القيامة و من نفس عن اخيه كربة من كرب الدنيا ، نفس الله - تعالى - عنه كربة من كرب يوم القيامة و الله تعالى فى عون العبد ما كان العبد فى عون اخيه ) . و چون در « 9 » الفاظ و معانى اين حديث را با حديثى كه ما قبل آن محرر و مقرر « 10 » گشت « 11 » مساوات حاصل است [ و ] تكرار « 12 » اين معانى و مثنى گردانيدن شرح و بيان آن وجهى ندارد اختصار كرده شد .

( 1 ) - ت : معاينة ( 2 ) - ت : عن الذى ( 3 ) - مجا : يعروه ( 4 ) - مجا ، ت : الفارسيه . ت افزوده است : ايضا فى هذا المعنى . مل : قطعه ( 5 ) - مل ور : اين بيت را ندارد ( 6 ) - ت : محرر و مقرر ( 7 ) - مج و مجا افزوده : مىگويد ( 8 ) - مل . ر : حضرت رسول ( 9 ) - مجا : درر ( 10 ) - مجا : مقرر و محرر . مل ، ر : فقط ( محرر ) ( 11 ) - ت : گشتست . م : گشته است ( 12 ) - ت : مكر ازين