الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — الصفحة ٦١

الباب الثانى ما « 1 » جاء من الاثار « 2 » من ذكر الفرج بعد الأواء « 3 » و ما يتوصل « 4 » به الى الكشف من البلاء « 5 »

و لا تسألن معطيا غيره * وسله تفز « 1 » غير مستنكر

الترجمة « 2 » :

از خدا جوى نصرت و يارى * تا شوى بر مراد دل منصور

ور بود حاجتى هم از وى خواه * تا به ادراك آن شوى مسرور

( جف القلم بما هو كائن « 3 » ) : قلم خشك شد بر آنچه « 4 » بودنى است يعنى آنچه در ازل تقرير « 5 » رفت از اعمار و ارزاق و آجال و اخلاق و فقر و غنا و راحت و عنا ، تغيير و تبديل و نقل و تحويل از آن ممكن نيست ، و درين معنى مىگويم :

شعر « 6 »

كن راضيا فيما قضى ربنا * يعروك منه راحة او الم

لم يكن الامر على ما تريد * قد كتب الله و جف القلم

الترجمة « 7 » :

ز سرنوشت خلايق قلم چو خشك « 8 » شدست * از آنچه پيش برفت و از آنچه پس ماندست

اگر به سر به روى چون قلم ، نيفزائى * بر آنكه ايزد در « 9 » لوح بر « 10 » قلم راندست

( فلو جهد العباد « 11 » ان ينفعوك بما لم يكتبه الله - عز و جل - لم يقدروا عليه « 12 » ) : اگر جملهء عباد و اصناف خلايق هر جد و جهد « 13 » كه در حيّز

( 1 ) - ت : نفر ( 2 ) - مل : قطعه ( 3 ) - چا و چب افزوده است : معنى آن بود كه ( 4 ) - ت ، چا ، چب : بدانچه ( 5 ) - مجا ، مل : تقدير ( 6 ) - ت : العربية ( 7 ) - مل : قطعه ( 8 ) - مل : چه خشك و چه تر شد ( 9 ) - ت : بر ( 10 ) - ت : از ( 11 ) - مجا : الناس ( 12 ) - چا و چب افزوده : معنى آن بود كه ( 13 ) - چا ، چب : جهدى .