الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٨

الباب السادس فى من فارق شدة الى رخاء بعد بشرى « 1 » منام ( لم يشب « 2 » صدق ) « 3 » تأويله « 4 » كذب الاحلام

العربيّة :

ارى صلة الارحام فى العمر للفتى * يزيد فزد « 1 » فيها يزد بك « 2 » فى العمر

و جانب عقوق الاقرباء و دارهم * يزا ذاك عن حيزومهم غمرة الغمر

و غامر غمار النّاس فى الذبّ عنهم * و كن واصلا رحم المحنّك و الغمر

الفارسيّة : « 3 »

با خويش نيكويى كن و بيگانگى مكن * بىخويشى از معايب ديگر فزونترست

هر نيكويى و لطف كه با خويش خود كنى * با خويش كرده باشى ، وين خود مقررّست

( پيوند رحم باشد « 4 » پيوند عمر ، پس « 5 » * پيوسته دار پيوند ار « 6 » عمر در خورست

جانت برآذر « 7 » است از ايزد به روز حشر * گر در دل تو عزم جفاى برادرست

در روى او بجز نفس خوش مزن چو عود * ور همچو عود مسكنت از وى بر آذرست ) « 8 »

الحكاية الثامنة عشر - واقدى « 9 » گويد مرا وقتى « 10 » دست تنگى روى

( 1 ) - مجا : فى د ( 2 ) - ت : يدرك ( 3 ) - مجا : ندارد ( 4 ) - اساس : باشد و ( 5 ) - مجا و ت : عمر و بس ( 6 ) - مجا و ت : از ( 7 ) - ت : برادر ( 8 ) - چاپى : سه بيت اخير را ندارد ( 9 ) - اساس : رافدى . مجا : راقدى ( 10 ) - مجا : وقتى مرا