الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٩

الباب السادس فى من فارق شدة الى رخاء بعد بشرى « 1 » منام ( لم يشب « 2 » صدق ) « 3 » تأويله « 4 » كذب الاحلام

[ الفارسيه ] : « 1 »

نيكويى كن اگر ترا امروز * هست بر زيردست خود دستى

نبود پايدار دست به كس * گرچه دهرت نشاند بر دستى

با فرودست اگر سگالى بد * بد سگالت شود زبر دستى

به بلندى جاه « 2 » غره مشو * كه بود هر فراز را پستى « 3 »

هست مست غرور و سغبهء جاه * ( مىدهندت ) « 4 » خمار هر مستى

چه « 5 » كنى هست و نيست هست خداست « 6 » * كه جز او نيست جاودان هستى

زود خالى شود ز صيدت دام * ورچه پنجه زنى به هر شستى

خوش بدى ناى و چنگ و حسب امل * گر ز چنگ اجل كسى جستى « 7 »

ور نبودى حساب روز جزا * هر كه رستى چو داد جان رستى ( ؟ )

( 1 ) - از ت افزوده شد ( 2 ) - مجا : به بلندى و جاه ( 3 ) - مجا : دستى ( 4 ) - ت : زود بيند ( 5 ) - اساس و مجا : چو . ( 6 ) - اساس : خدات . مجا : خداء ( 7 ) - جزت : رستى