الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٢

الباب الخامس [ فى ] من خروج من حبس او اسر او اعتقال الى سراح و سلامة و حسن حال « 1 »

هزار شكر خدا را كه در كريم رحم « 1 » * شدست سدرهء عالى و دوحهء بابر « 2 »

معن گفت : ديگر چه ؟ گفت :

العربيّه

فنشا به حمد اللّه حين نشا * حسن المّروة نابه الذّكر

حتّى اذا ماطرّ شاربه * خضع الملوك لسيّد قهر « 3 »

فاذا وهى ثغر يقال « 4 » له * يا معن انت سداد ذا الثغر « 5 »

الترجمه :

به آب لطف بباليد و يافت آن شهرت « 6 » * كه نيست در چمن جود همچو او ديگر

هنوز سبزنبد « 7 » شاربش ( كه جمله ملوك ) « 8 » * شدند زرد ز بيم و نهاده پيشش سر « 9 »

چو رخنه گردد بندى « 10 » و بد شود كارى * ندا كنند كه يا معن باصلاح آور « 11 »

معن گفت : منم ابو الوليد « 12 » . فرمود « 13 » كه هزار دينار به دو دهيد . رايحى هزار دينار قبض كرد و با نزديك ابوبكر بن ابى سيره « 14 » آمد و هر دو

( 1 ) - مجا ، ت . چاپى : حريم كرم ( 2 ) - مجا : ماير . مصراع در چاپى چنين است : شدست دوحهء اقبال اين زمان بابر . ( 3 ) - ت : فهر ( 4 ) - جزت : فقال ( 5 ) - ت : ذا الشعر ( 6 ) - مج و مجا : شهوت . مصراع در نسخ چاپى چنين است : به آب لطف و كرامت چنان بباليد آن ( 7 ) - ت : نشد ( 8 ) - چاپى : كه پير و جوان ( 9 ) - مصراع در چاپى : بر آستانش به خدمت ستاده بسته كمر ( 10 ) - ت : ثغرى ( 11 ) - چاپى : اين بيت را ندارد ( 12 ) - ت : ابو اليد ( 13 ) - ت : ندارد ( 14 ) - بجز مجا ، م و چاپى : ابو بكر بن سيره