الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٨

الباب الرابع فى « 1 » من استعطف بصادق « 2 » لفظ او استدفع « 3 » مكروهه بموقظ بيان و وعظ

پس از آن تضرّع « 1 » و استعطاف بسيار نمود . متوكلّ بفرستاد تا آن مال ( كه حاصل شده بود ) « 2 » از او قبض كردند و باقى را مهلت داد و از او راضى شد .

شعر :

خداى - جلّ جلاله - چو دفع « 3 » خواهد كرد * بلا ز بندهء خود ، وقفه‌اى در اندازد

لطيفه‌هاست خدا را ز چشم خلق نهان * اميد دار كه ناگه لطيفه‌اى سازد

( 1 ) - ت : به تضرع . م : متضرع شد ( 2 ) - مجا : ندارد ( 3 ) - چاپى : رفع .