الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٢

الباب الرابع فى « 1 » من استعطف بصادق « 2 » لفظ او استدفع « 3 » مكروهه بموقظ بيان و وعظ

كلّ عضب مشّرب علا * و جراز الحّد مغلول « 1 »

و ابى « 2 » من لاكفاء له * من يسامى « 3 » مجده قولوا

سل به و الخيل شاهمة « 4 » * حوله جرد ابابيل « 5 »

و بربّات « 6 » الخدور و قد * جعلت تبد و الخلاخيل « 7 »

من ثنى « 25 » عنه الخيول « 8 » * باكنافها الخطّية الشوّل « 9 »

ابطن « 10 » المخلوع كلكله * و حواليه المقاويل

فثوى « 11 » و التّرب « 12 » مضجعه * غال « 13 » عنه ملكه « 14 » غول

قاد « 15 » جيشا نحو مايله « 16 » * ضاق « 17 » عنه العرض و الطّول

من خراسان مضّمهم « 18 » * كليوث « 19 » ضمّها « 20 » غيل « 21 »

وهبوا اللّه انفسهم * لا معاذيل « 22 » و لا ميل

ملك يحتاج صولته * و نداه « 23 » الدّهر مبذول « 24 »

قطعت عنه تمائمه * و هو مرهوب و مأمول

( 1 ) - عربى : كل غضب مسرف عللا - و حرار الحر مغلول ( 2 ) - مجا : و انى ( 3 ) - عربى : يساوى ( 4 ) - عربى : ساهمة ( 5 ) - عربى : حوله جرداء نأبيل ( 6 ) - مجا : و بروات . ت : و زبان . عربى ، و ربات ( 7 ) - الحلايل مجا : الجلاجيل ( 8 ) - مجا : الجهول ( 9 ) - مج ، مجا : الثول ( 10 ) - عربى : انظر ( 11 ) - اساس : فتوى ( توى به معنى هلك و ثوى به معنى مات آمده است ) ( 12 ) - مجا : و القرب . عربى : و التراب ( 13 ) - مجا : عالى . ت : عمال ( 14 ) - ت : ملكى ( 15 ) - مجا : فلا ( 16 ) - عربى : نائلة ( 17 ) - مجا : ضلق . كلمهء ضاق در نسخهء ( ت ) در آخر مصراع اول آمده است ( 18 ) - مجا ، ت : مصمهم . ( 19 ) - ت : كلون ( 20 ) - مجا : فيها ( 21 ) - مجا : عيل . عربى : عنيل ( 22 ) - مجا : معاديك . ت : معاويل ( 23 ) - اين كلمه در نسخهء ( ت ) در آخر مصراع اول آمده ( 24 ) - مصراع در نسخهء ( ت ) به اين صورت است : و الدهر مبذول ( 25 ) - ( از عربى ) . نسخ : بنى