الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٠

الباب الرابع فى « 1 » من استعطف بصادق « 2 » لفظ او استدفع « 3 » مكروهه بموقظ بيان و وعظ

اجرنى فانى قد ظمئت « 1 » الى الوعد * متى تنجز « 2 » الوعد المؤكد بالعهد

اعيذك من خلف الملوك و قد ترى * تقطع انفاسى عليك من الوجد

راى الله عبد الله خير عباده * فملكّه « 4 » و الله اعرف بالعبد

الا انمّا المامؤن للنّاس عصمة * مميزّة بين الضلّا لة و الرشد « 3 »

الترجمه :

وفا نماى به وعده كه نيك مشتاقم « 4 » * اگر به وعده و ايمان وفا كنند كرام

مكن خلاف كه از بيم خلف وعدهء تو * گسسته مىشود از غم مرا نفس در كام

خداى داد ترا « 5 » ملك و نيك داند اوى * كه كيست لايق ملك و سزاى جاه « 6 » ، كدام

وجود تست مميّز ميان رشد و ضلال * خداى - عزّ و جلّ - كرد با تو اين اكرام

مأمون چون اين ابيات بشنيد گفت : احسنت اى « 7 » عبد اللّه بن البّواب .

گفت : يا « 8 » امير المؤمنين « 9 » آن كس را فرماى كه انشا كرده است . گفت :

كيست آن كس « 10 » ؟ گفت : بندهء تو الحسين « 11 » بن الضحّاك . مأمون چون نام

( 1 ) - عربى : ظمأت ( 2 ) - عربى : ينجز ( 3 ) - عربى : بهجة ( 4 ) - مجا : ميثاقم ( 5 ) - اساس : مرا ( 6 ) - م و چاپى : حكم ( 7 ) - مجا ، ت : يا ( 8 ) - مجا : ندارد ( 9 ) - مجا افزوده : احسنت ( 10 ) - مجا : آن كس كيست ( 11 ) - اساس : الحسن . م : حسين