الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٦

الباب الثالث من بشر بفرج من نطق فال « 1 » و نجامن محنه « 2 » بقول « 3 » او دعاء او ابتهال « 4 »

فلا تيأس فّان اليأس كفر * لعّل اللّه يغنى عن قليل « 1 »

و لا تظنن بربّك ظنّ سوء * فّان اللّه اولى « 2 » بالجميل

فلو انّ العقول تسوق « 3 » رزقا * لكان المال عند ذوى العقول

الترجمه :

اگر به رنج فتادى جزع مكن چندين * بسا كه بودى در خرّمى و آسانى

چو گفت ايزد : آسانى است با سختى * كلام حق را تكذيب كرد نتوانى

ز فضل ايزد كفر است نااميد شدن * مبر اميد كه زايل كند پريشانى

گمان خويش نكو كن كه او نكوكار است * اگر چنان كه شوى بدگمان تو درمانى

غنا و فقر به تقدير اوست از وى دان * مگو كه هست اثر زيركى و نادانى

چون اين ابيات بشنيدم خداى « 4 » مرا چندان تسلّى و خرسندى « 5 » داد كه از آنجا بيرون آمدم ، گمان بردم كه توانگرترين مردمان منم و خداى - تعالى - بعد از آن مرا از آن محنت خلاص داد « 6 » .

الحكاية التاسعة و الثلاثون - آورده‌اند كه مردى را از اهل قرآن و زهّاد « 7 » به نزديك عبيد اللّه بن زياد « 8 » آوردند . عبيد اللّه « 9 » آن « 10 » مرد را به -

( 1 ) - م : قبيل ( 2 ) - م : چب : اوفى ( 3 ) - م : يسوق ( 4 ) - ت : خداى تعالى ( 5 ) - مجا : خورسندى ( 6 ) - ت افزوده : و اللّه اعلم . م : و چاپى : و فرج يافتم ( 7 ) - ت : و زهاد را ( 8 ) - ت : عبيد اللّه زياد ( 9 ) - ت : و عبيد اللّه ( 10 ) - م : اين