الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٤

الباب الثانى ما « 1 » جاء من الاثار « 2 » من ذكر الفرج بعد الأواء « 3 » و ما يتوصل « 4 » به الى الكشف من البلاء « 5 »

چون بنگرى آن محنت ) « 1 » بزرگترين نعمتى باشد بر وى .

و سمعان « 2 » زاهد گفت : هر كه محنتى بر وى نازل شود تحمل « 3 » كند و به تدبير و تقدير خدا در خلاص « 4 » خود رضا دهد و در آن شدت صبورى پيشه سازد منفعت آن بليت بر وى مكشوف گردانيده شود « 5 » تا [ بر ] آنچه از مصالح او در آن محنت مستور باشد واقف « 6 » گردد .

و گفته‌اند كه محن « 7 » ادبست « 8 » از خداى - تعالى - خلقان را و تأديب « 9 » خداى - تعالى - دلها و ديده‌ها و گوشها « 10 » گشاده گرداند « 11 » بدين حكمت شنودن « 12 » و تفكر كردن در آن « 13 » .

حكايت « 14 » - حسن بن سهل رنجور بود ، چون شفا يافت مردمان به تهنيت به نزديك او شدند « 15 » . چون هر يك از سخن خود فارغ شدند حسن گفت :

( ان فى العمل لنعما لا ينبغى للعقلاء ان يجهلوها تمحيض للذنب « 16 » و تعرض - لثواب الصبر و ايقاظ من الغفلة و اذكار من النعمة فى حال الصحة و استدعاء للتوبة « 17 » و حض « 18 » على الصدقة و فى قضاء اللّه - تعالى - و قدره بعد « 19 » الخيار « 20 » ) .

( معنى آن باشد كه ) « 21 » در علل و بيمارى نعمتهاست نبايد كه عاقل از آن غافل باشد و به مكامن و اسرار آن جاهل « 22 » . و از جمله « 23 » پاك گردانيدن

( 1 ) - م : عبارت ميان دو پرانتز را ندارد ( 2 ) - چاپى : شمعون ( 3 ) - مجا ، ت ، م ، چا ، چب : احتمال ( 4 ) - م ، چا : اخلاص ( 5 ) - مجا ، ت : گردانند . م : گرداند . مل : شود ( 6 ) - ت : واقع ( 7 ) - م : بلا ( 8 ) - ت ، مل : آداب است ( 9 ) - مجا : و بتأديب ( 10 ) - م : گوشها را ( 11 ) - ت : گردد ( 12 ) - اساس : ببودن . مل : نمودن . ت : و شنودن ( 13 ) - مجا : بران ( 14 ) - مل : روايت كرده‌اند ( 15 ) - مجا ، ت : در شدند . م : آمدند . مل : در رفتند . چاپى : در آمدند . ( 16 ) - مجا : للدين . مل : بمحض النسبة ( 17 ) - متن عربى : للمثوبة ( 18 ) - م : و الحث ( 19 ) - چا ، چب : تسعد ( 20 ) - مل : المختار ( 21 ) - مل : يعنى . م : ترجمه آنست كه ( 22 ) - نسخهء اساس : اين عبارت را ندارد ( 23 ) - مجا ، ت : و از آن جمله