آيين شهردارى ( فارسى ) — الصفحة ٦

[ مقدمهء مؤلف ]

باب سى و نهم - در حسبت بر كفشگران .

باب چهلم - در حسبت بر بيطاران .

باب چهل و يكم - در حسبت بر سمساران برده و كنيز و ستور و دلالان خانه‌ها .

باب چهل و دوم - در حسبت بر گرمابه‌داران .

باب چهل و سوم - در حسبت بر سدرفروشان .

باب چهل و چهارم - در حسبت بر رگزنان و حجامان .

باب چهل و پنجم - در حسبت بر پزشكان و چشم‌پزشكان و جراحان .

باب چهل و ششم - در حسبت بر مكتب‌داران .

باب چهل و هفتم - در حسبت بر خادمان مساجد و مؤذنان .

باب چهل و هشتم - در حسبت بر واعظان .

باب چهل و نهم - در حسبت بر منجمان و نامه‌نگاران .

باب پنجاهم - در شناختن حدود و تعزيرات .

باب پنجاه و يكم - در بيان قاضيان و گواهان .

باب پنجاه و دوم - در باب اميران و كارداران و امورى كه بدانان بازبسته است .

باب پنجاه و سوم - در وظايف محتسب .

باب پنجاه و چهارم - در حسبت بر دارندگان كشتىها و مراكب .

باب پنجاه و پنجم - در حسبت بر فروشندگان ديگهاى سفالين و كوزه‌فروشان .

باب پنجاه و ششم - در حسبت بر فخاران و سفالگران ( كاسه‌گران ) « 1 » .

باب پنجاه و هفتم - در حسبت بر سوزن‌گران و جوالدوزسازان .

باب پنجاه و هشتم - در حسبت بر دوك‌سازان .

باب پنجاه و نهم - در حسبت بر حنافروشان و مغشوش بودن حنا .

باب شصتم - در حسبت بر شانه‌سازان .

باب شصت و يكم - در حسبت بر سازندگان روغن كنجد و روغن دانهء كتان .

( 1 ) - در متن عربى : « الغاضرانيين و الغضارين » آمده . غضار كسى است كه از غضار ( گل چسبناك ، گل رس ) كوزه و تنور و جز آن مىسازد .