آيين شهردارى ( فارسى ) — الصفحة ٨٨

باب شانزدهم در حسبت بر سلّاخان « 1 »

ذبيحهء مجوسان و بت‌پرستان حلال نيست ، خداوند متعال فرمود :

« طعام اهل كتاب به شما حلال است » « 1 » ، كه مراد ذبيحه است و اين دو فرقه اهل كتاب نيستند .

بچه و نابينا و ديوانه و مست مىتوانند تذكيه كنند اما مكروه است ، زيرا اغلب در جايگاه بريدن سر خطا مىكنند . و رواست سر بريدن با هر چيز تيز حتى نى و سنگ تيز بجز دندان و ناخن كه پيغمبر اسلام از آنها بازداشت ، و فرمود آنها دشنه‌هاى حبشه است .

بنابر آنچه گفته شد مستحب است كه جزار مسلمان و بالغ و عاقل باشد و به هنگام ذبح بنابه خبر مشهور نام خدا را بر زبان آرد و بر پيغمبر ( ص ) درود بفرستد ، و مستحب است كه به سوى قبله روى آرد كه بهترين جهات است ، و شتر را عقال زده و ايستاده نحر كند .

و نبايد گوسفند را به سختى از پايش بكشند و نبايد با كارد كند سر ببرند ، زيرا سبب آزار حيوان مىشود و رسول خدا ( ص ) از آزار رسانيدن به حيوان بازداشته است ، و نيز قبل از سرد شدن گوسفند مذبوح و بيرون شدن روح وى ، كندن پوستش مشروع نيست .

و نبايد شخص گنده دهن به هنگام سلخ در حيوان بدمد ، زيرا بوى بد دهانش گوشت را بدبو مىكند . برخى از سلاخان گوشت را از ناحيهء فرج حيوان « 2 » مىشكافند و در آن آب مىدمند و البته جاهاى معين را كه آب در آنها مىتوان دميد مىدانند . پس محتسب بايد در اين امور مراقبت كند . و بعضى از سلاخان در بازار گاو فربه به مردم عرضه مىكنند ، اما جز

( 1 ) قوله تعالى : « طَعامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حِلٌّ لَكُمْ » ( قرآن سورهء 5 « مائده » آيهء 5 ) . ( 2 ) - متن : شفافير . دزى اين لغت را صورتى از شفائر مىداند ، و آن جمع شفيرة به معنى فرج زنان و جانوران ماده است . ر ك : ذيل قواميس العرب ذيل شفر .