قواعد السلاطين ( فارسى ) — الصفحة ٥٩

قاعدهء اوّل در بيان عدالت است

صفا بر عقيده و مطاوى او لايح باشد .

هشتم ، نفخات نسايم عنايت عفو و رشحات زلال مرحمت او از گلزار هميشه بهار وجودش نسبت به كافّهء انام وزيده ، مشمول عواطف باشند .

نهم ، با ارباب عقل در هركارى مشاورت نمايد و از اصحاب اغراض تبرّى جويد و گوش به حرف ايشان نيفكند .

دهم ، به انواع اشفاق و مؤانست آراستگى داشته باشد و با كافّهء خلايق به عنوان استيناس سلوك نمايد . اگر متظلّمى ، صاحب حاجتى خود را در نظر اشرف ، كه خاصيّت گوگرد احمر دارد ، عرض كند ، زكات كامكارى را يك لحظه استيناس نموده ، خود سخن او را اصغا فرمايد كه مكالمت بزرگان با خردان هم از خصال بزرگ شمرده‌اند تا بر اقتناى ذكر جميل ، و اجتناى اجر جزيل ، در دنيا و عقبا ، ظافر و فايز گردند .

بيت

چون خاك باش بر همه احوال بردبار * تا چون هوات بر همه كس قادرى رسد

چون آب نفع خويش به هركس همىرسان * تا همچو آتشت ز جهان برترى رسد

و سليمان - عليه السلام - كه در موكب سلطنت با شرف نبوّت ، استماع سخن مور ضعيف به طريق استفادت كرده ، ارشادى بود او را از حضرت آفريدگار - عزّ اسمه .

بيت

اى مرتبهء تو چون سليمان * بشنو سخن ارچه كم ز مورم

زرّين سخنم به دولتِ شاه * هرچند كه نيست زرّ و زورم

در صحايف اخبار ، اندراج يافته كه : حضرت موسى - عليه السلام - به جهت هلاكت فرعون دعا نمود . جناب قهّارى ، انزال وحى به ظهور رسانيد كه : اى موسى ! كفر فرعون ضررى به من نرساند و از عدلش بندگانم منتفع شوند ؛ پس چون ظلم