قواعد السلاطين ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٦

ابيات و مصراعها

هر كه ازو گفت ، زبانش بسوخت / * وان كه ازو خورد ، دهانش بدوخت 197

هركه تن را فداى مال كند / * مال و تن عرصهء خطر گردد 96

هركه درين خانه بسى داد كرد / * خانهء فرداى خود آباد كرد 57

هرگاه كه او نيّتِ خود راست كند / * يابد ز خداى هرچه درخواست كند 156

هر نَفَسى بر سرِ خوانش نگر / * خوردنى خوبتر از يكدگر 90

هست طواف حرم كردگار / * در دو جهان واسطهء اقتدار 51

همّت بلند دار كه نزد خدا و خلق / * باشد به قدر همّت تو اعتبار تو 121

همنشينى كو لطيف و كامل است / * راحتِ روح است و آرامِ دل است 172

همين بس ز شاهى و فرمان‌دهى / * كه از دشمنان ، ملك سازى تهى 203

هنر سخاست ، دگر جمله دست‌آويزست / * اگر تو را به هرانگشت خويش صد هنر است 72

يا رب به خدايى خداييت / * و آنگه به كمال پادشاهيت 118

يك روز نكرد فكر شبهاى غَمَم / * يك بار نگفت پير كنعانى من 14

يك گل مقصود درين بوستان / * چيده نشد بىمدد دوستان 91