قواعد السلاطين ( فارسى ) — الصفحة ٢٠١
قاعدهء يازدهم در بيان ارتكاب به خيرات است
قاعدهء يازدهم در بيان ارتكاب به خيرات است
قاعدهء يازدهم در بيان ارتكاب به خيرات است
بدان كه چون صاحب سعادتى و سلطنتى كه دولت دو روزه به او توجّه يافته ، و لواى عظمت شوكت در عرصهء جهاندارى و عالم كامكارى برافراشته باشد كه متحمّل مؤونت خلق گرديده ، در حالت اقتدار ، قضاى حوايج ايشان را از غنايم عظام شمارد و صورت مطلوب و چهرهء مقصود هيچ مستحقّ را در نقاب تعويق حجاب روا ندارد ، و چون گل اقبال در باغ مراد دولت اجلال شكفته يابد و شكوفهء مقصود در چمن مملكت بر شاخسار ابّهت مشاهده نمايد ، برآوردن مطالب درماندگان را غنيمتى بزرگ شمارد و « 1 » انجاح حاجات محرومان و بيچارگان [ را ] دست‌آويز شكوه داند .
و در اخبار ، سمت ورود يافته كه به هركه انعام ربّانى متوجّه گردد و افضال سبحانى در حقّ او بسيار شود ، كثرت قضاى مؤونات محتاجان ، و اداى حقوق فروماندگان برو لازم باشد ؛ زيرا كه وجوب سدّ فاقهء اهل حاجات و ضعفا در جناب حىّ قيّومى ، زياده از فروض عينيّه تحقّق پذيرفته .
( 1 ) . س : + در .