رستم نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٥

معجزنامهء مولاى متّقيان جناب امير المؤمنين و امام المتّقين على - عليه السّلام -

يكى گفتا كه مرگ آن [ و ] اين است * چه شد معلوم كان سلطان دين است

به خدمت همرهش خاقان چين است [ b 40 ] * ختايىها بساط كدخدايى

مهيّا كرده بهر آشنايى * چو بهر شه معيّن گشت جايى

به استقبال ، شاهان ختايى * برون آمد به رسم پادشايى « 1 »

تمام شهر از دانا و نادان * چه آن ديدند گرديدند حيران

ببوسيدند پاى شاه مردان * شه مردان على عمّان ايمان

نخستين ساخت ايشان را مسلمان * ميان خلق عيدى تازه انداخت ( ! ) « 2 »

بت و بتخانه را سربه‌سر سوخت ( ! ) « 3 » * بر ايشان چون چراغ دين برافروخت

ره [ و ] رسم مسلمانى بياموخت [ a 41 ] * . . . « 4 »

نشانيد آن‌گهى شاه و گدا را * به يك مجلس غريب و آشنا را

نوازش كرد اهل مدّعا را * پس آن‌گه دختر شاه ختا را

چه دختر اخترِ « 5 » برج صفا را * كه بوده ماه و خور ليل و نهارى

گل‌اندامى ، دل‌آرامى ، نگارى * خوش‌الحان عندليب گل‌عذارى

نمود از راه [ و ] رسم شهريارى * به فرزند شه چين خواستگارى

ز حلّ [ و ] عقد اين معنى چه رستند * همان دم رشتهء خدمت گسستند

سر [ و ] دست رقيبان را شكستند * همه شاهان به يكديگر نشستند

دو گوهر را به يك‌جا عقد بستند * پسر را گر جفاها بر سر آمد

ولى آخر دلش را غم سرآمد * كه ناگه در كنارش دلبر آمد

مراد عاشق مسكين برآمد * شه چين را غم دوران سرآمد [ b 41 ]

( 1 ) . پادشاهى . ( 2 ) . قافيهء مصراع نادرست است . شايد « اندوخت » باشد . ( 3 ) . مصراع اشكال وزنى دارد . شايد : بت و بتخانه را يكسر همه سوخت . ( 4 ) . مصراع پنجم در نسخه نيامده است . ( 5 ) . دختر .