رستم نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٤

معجزنامهء مولاى متّقيان جناب امير المؤمنين و امام المتّقين على - عليه السّلام -

شه دين گوهر درياى ايجاد * درِ دين را به روى خلق بگشاد

ز شاه دين همه گشتند دل‌شاد * صداى غلغله در چرخ افتاد

كه شاه اوليا را آفرين باد [ b 39 ] * دل شهزاده از محنت برآمد

رخش را آب [ و ] رنگ ديگر آمد * هواى شهر چينش بر سرآمد

غريو از جملهء ياران برآمد * شه چين را غم دوران سرآمد

پيمبر با همه اصحاب خادم * كه بر آن كوه مىبودند قايم

ثنا خواندند بر خلّاق عالم * محمّد سيّد اولاد آدم

پس از شكر خداوند دو عالم * شه دين را بسى بنمود تحسين

چه از او ديد اين اعجاز و آيين * پس آن شاه سرير عزّ و تمكين

دعايى كرد بر جان شه دين * همه ياران ز جان گفتند آمين

به امر شهسوار كشور جود * چه كشتى با خلايق رفت خشنود

چه هركس در مكان خود بياسود * شه دين باد را آن‌گه بفرمود

كه كشتى در هوا چون كاه بربود [ a 40 ] * چه حكم شاه بر اين مدّعا رفت

به ساعت جمله كشتىها ز جا رفت * به‌سان گرد بر روى سما رفت

به امر شاه كشتى در هوا رفت * همان دم جانب شهر ختا رفت

همى رفتند شاه دين و ياران « 1 » * در آن كشتى نشسته چون سليمان

هوا طى شد ز امر شاه مردان * چه گرديد از هوا كشتى نمايان

همه اهل ختا گشتند حيران * تمامى مضطرب از هر كناره

ز وحشت جمله را دل پاره‌پاره * بزرگ [ و ] خُرد خلق بىشماره

سراپا ديده گشته چون ستاره * همى كردند مرد و زن نظاره

يكى گفتا كه ابر سهمگين است * يكى گفتا بلاى اين زمين است

( 1 ) . شاه و دين ياران .