رستم نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٣

معجزنامهء مولاى متّقيان جناب امير المؤمنين و امام المتّقين على - عليه السّلام -

برو در كوه با شكر و درايت * كه تا باشيد اصحاب هدايت

به احسان [ و ] به لطف بىنهايت « 1 » * ولايت بين ز سلطان ولايت

عنايت بين ز عمّان عنايت * روان گرديد پيغمبر سوى كوه

زمين را كرد طى بىرنج و مكروه * بدون غصّه و تشويش و اندوه

محمّد چون برآمد بر سر كوه * بديد اندر لب درياست انبوه

تماشا كرد آن خلق گزين را * كه بيند او امير المؤمنين را

نظر چون كرد خيل شاه چين را * بديد اندر ميان سلطان دين را

كه برماليد از دست آستين را [ b 38 ] * ستاده آن شه ملك امامت

بكردش محشرى همچون قيامت * شه تمكين وقارِ سروقامت

به معجز آن دُرِ بحر كرامت * به ناف بحر زد دست ولايت

يد اللّه را چه دريا درآورد ( ! ) « 2 » * به دريا عرش گويا لنگر آورد

به ماهى رنج محنت را سرآورد * به درياى كرامت گوهر آورد

به هر انگشت يك كشتى درآورد [ a 39 ] * شه دين ناخداى بحر كوثر

برون آورد كشتىها سراسر * به اسباب [ و ] سلاح [ و ] گنج و گوهر

به هر كشتى سه پانصد مرد يكسر * مهيّا خوردنى و خلعت زر

همان مال [ و ] بضاعت بسته پشته « 3 » * همان سيم و زرش از حد گذشته

جوانانى به صورت چون فرشته * از ايشان يك سر مو كم نگشته

به زيبايى كه اوّل در گذشته * پس از كشتى قدم بيرون نهادند

تو گويى تازه از مادر بزادند * زبان در مدح شادى برگشادند

خلايق جمله در حيرت فتادند * نبى را با ولى صلوات دادند

( 1 ) . لطف و بىنهايت . ( 2 ) . وزن مصراع درست نيست . شايد : دربر آورد . ( 3 ) . بشته بسته .