رستم نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧

معجزنامهء مولاى متّقيان جناب امير المؤمنين و امام المتّقين على - عليه السّلام -

مطيع او ز جان چون شمع گشتند * بزرگ و خرد يك‌جا جمع گشتند

تو گويى پاى تا سر شمع گشتند * تمام ماهيان گشتند يكسر

به خدمت حاضر اندر پيش حيدر * ز بيم شه همه حيران و مضطر

چو شاه ماهيان آواز قنبر [ b 31 ] * شنيد آمد سوى ساحل به لشكر

چو نام شاه مردان را شنيدند * همه از خوف دست از جان بريدند

به يك جانب تمامى صف كشيدند * جمال شاه مردان را چو ديدند

چو مرغ نيم بسمل مىتپيدند * به شه گفتند شاها اين بديهى است

كه بىمهر تو نتوان در جهان زيست * چو حكم تو به برّ و بحر جارى است

كه شاها زود گو حال و خبر چيست * كه ما را بيش « 1 » از اين تاب نظر نيست

ايا شير خداى [ و ] سرور دين * وصىّ مصطفى ختم النبيين

چه باشد خدمت اى داراى تمكين * شه دين گفت فرزندِ شه چين « 2 »

شده غرق اندر اين درياى پركين * به اسباب [ و ] سپاه بىكرانش

در اين دريا فرو شد كاروانش * من اينك از شما خواهم نشانش

كه خواهم از سر نو داد جانش [ a 32 ] * به نزديك من آريد استخوانش

چه بشنيدند در دم بازگشتند * خط تسليم را بر دل نوشتند

تفحّص كن به هر جانب گذشتند * ز سر تا پاى دريا را بگشتند

نديدند استخوان نوميد گشتند * همه چشم تفحّص را گشادند

ميان بحر در گردش فتادند * به هرجا جستجوى خود بدادند

دگر « 3 » باره سوى ساحل فتادند * به پاى شاه مردان سر نهادند

به شه گفتند چون ما درگذشتيم * خط فرمان تو بر جان نوشتيم

( 1 ) . پيش . ( 2 ) . شه دين . ( 3 ) . ديگر .